Θα συνεχίσουμε να καταστρέφουμε...

Γιάννης Σταύρου, Καράβια, λάδι σε χαρτί

Κι εκεί που περιμέναμε ότι θα μας φάνε οι μαύρες τρύπες...

Δυστυχώς, τη γλυτώσαμε...

Θα συνεχίσουμε να καταστρέφουμε, να αλληλοφαγωνόμαστε, να ασχημονούμε...

Αυτή ήταν η μοίρα των πρωτευόντων του γαλάζιου πλανήτη, κι ας συνάντησαν κάποτε κάποιες ελάχιστες ευτυχισμένες στιγμές - που δεν πρόκειται πια να ξανασυναντήσουν...

Και τα χειρότερα δεν τα είδαμε ακόμα...

Τα τελεταία επιστημονικά νέα:

Αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα τηε επιστημονικής εκπομπής anixneuseis, 25/1/10 Κατηγοριοποιήθηκε ως Επιστημη

Μίνι μαύρες τρύπες «μπορούν όντως να δημιουργηθούν με επιταχυντές»

Μικροσκοπικές μαύρες τρύπες είναι θεωρητικά δυνατό να δημιουργηθούν στη Γη από τη βίαιη σύγκρουση σωματιδίων μέσα σε επιταχυντές όπως ο LHC, επιβεβαιώνουν προσομοιώσεις που βασίζονται στη θεωρία της γενικής σχετικότητας.

Η τελευταία έρευνα, η οποία έχει γίνει δεκτή για δημοσίευση στο Physical Review Letters, δεν αποκλείεται να τροφοδοτήσει νέα εσχατολογικά σενάρια για τα πειράματα στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων του CERN. Οι επιστήμονες πάντως διαβεβαιώνουν ότι οι τεχνητές μαύρες τρύπες θα εξαφανίζονταν πριν προλάβουν να καταπιούν τον πλανήτη.

Όπως εξηγεί ο δικτυακός τόπος του περιοδικού Science, οι μαύρες τρύπες είναι σημεία άπειρης πυκνότητας, τα οποία σχηματίζονται όταν αρκετή ύλη συγκεντρωθεί σε έναν εξαιρετικά μικρό όγκο.

Σύμφωνα με τη θεωρία της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν, η μάζα (και η ενέργεια) παραμορφώνει το χωροχρόνο και δημιουργεί έτσι το φαινόμενο της βαρύτητας. Όταν η πυκνότητα της μάζας σε μια μικρή περιοχή του χώρου ξεπεράσει ένα κρίσιμο όριο, η παραμόρφωση γίνεται τόσο έντονη ώστε τίποτα, ακόμα και το φως, δεν μπορούν να δραπετεύσει από την έλξη της.

Προκειμένου να δημιουργηθεί μια μίνι μαύρη τρύπα, δύο σωματίδια πρέπει να συγκρουστούν με ενέργεια που υπερβαίνει ένα κρίσιμο όριο, γνωστό ως «ενέργεια Πλανκ» (από τον μεγάλο φυσικό Μαξ Πλανκ).

Τώρα, ο Μάθιου Τσοπτούικ του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, σε συνεργασία με τον Φρανς Πρετόριους του Πρίνστον, προσομοίωσε στον υπολογιστή τέτοιες συγκρούσεις και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η δημιουργία τεχνητών μελανών οπών είναι θεωρητικά εφικτή.

Χρησιμοποιώντας εκατοντάδες υπολογιστές για να υπολογίσουν τις περίπλοκες μαθηματικές λεπτομέρειες της σύγκρουσης, οι δύο ερευνητές διέψευσαν παλαιότερες εκτιμήσεις και έδειξαν ότι μαύρες τρύπες μπορούν να δημιουργηθούν όταν τα σωματίδια συγκρούονται με συνολική ενέργεια ίση με περίπου το ένα τρίτο της ενέργειας Πλανκ.

Αυτό πάντως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο LHC θα δημιουργήσει μαύρες τρύπες, αφού η ενέργεια Πλανκ είναι ένα πεντάκις εκατομμύριο φορές μεγαλύτερη από τη μέγιστη ενέργεια που μπορεί να πετύχει ο επιταχυντής.

Ο LHC θα δημιουργήσει μίνι μαύρες τρύπες μόνο αν υπάρχουν στο Σύμπαν επιπλέον μικρές διαστάσεις (πέρα από τις διαστάσεις που γνωρίζουμε σήμερα), οι οποίες εκτιμάται ότι θα μείωναν σημαντικά την ενέργεια Πλανκ.

Ο ίδιος ο Δρ Τσοπτούικ θεωρεί πάντως απίθανο να δημιουργηθούν μαύρες τρύπες, οι οποίες ούτως ή άλλως θα διασπώνταν άμεσα σε συνηθισμένα σωματίδια.

Αν η δημιουργία τεχνητών μαύρων τρυπών αποδειχθεί τελικά πρακτικά ανέφικτη, οι προσομοιώσεις που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα θα παραμείνουν το μόνο διαθέσιμο εργαλείο για τη μελέτη του σχηματισμού τους.

http://www.tovima.gr

η μαύρη τρύπα, το "τσίρκο των πιθήκων" κλπ...

Αν οι μαύρες τρύπες είναι ένα είδος υπερτατης δύναμης, τότε ας παρακαλέσουμε αυτήν, που κατά τα φαινόμενα, βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία μας, να κάνει κάτι για μας τα πρωτεύοντα της γης…

Να μας ρουφήξει για παράδειγμα…Μπας και συνετιστεί ή και τελειώσει μια κι έξω αυτό το “τσίρκο των πιθήκων” (η έκφραση της Λιάνας - πολύ μας άρεσε) που άλλοτε ασχημονεί, καταστρέφει, μιμείται, φθονεί γιατί “ετσι γουστάρει”, κι άλλοτε μοιραία και παθητικά παρακολουθεί τις κάθε φρικαλεότητες - φτάνει να μη θίγεται ο βολεμένος μικρόκοσμός του.

Ιδού λοιπόν τα τελευταία νέα περί υπάρξεως μαύρης τρύπας στο κέντρο του γαλαξία μας…

Από σημερινή δημοσίευση στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ:

“Οι παρατηρήσεις του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου στην έρημο Ατακάμα της Χιλής επιβεβαίωσαν την ύπαρξη μιας υπερμεγέθους μαύρης τρύπας στην «καρδιά» του γαλαξία μας, καθώς και τις τεράστιες βαρυτικές επιδράσεις που αυτή έχει στα γύρω άστρα, παρέχοντας πλέον την πιο αναλυτική και ακριβή εικόνα που έχει υπάρξει ποτέ για το τι συμβαίνει στο κέντρο του γαλαξία.

Επί 16 χρόνια, οι αστρονόμοι μελέτησαν τις τροχιές 28 άστρων στην κεντρική περιοχή του γαλαξία και πώς αυτές επηρεάζονται από την μαύρη τρύπα, που είναι γνωστή με την ονομασία «άστρο Τοξότης Α» και η οποία δεν μπορεί να παρατηρηθεί άμεσα, αλλά μόνο μέσω της βαρυτικής επιρροής στον περίγυρό της.

Η διεθνής έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας παρουσιάζονται στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal», καθοδηγήθηκε από το γερμανικό Ινστιτούτο Εξωπλανητικής Φυσικής Μαξ Πλανκ, υπό τον δρα Ράινχαρντ Γκέντσελ, ο οποίος δήλωσε ότι «υπάρχουν πλέον τα καλύτερα εμπειρικά στοιχεία ότι οι μαύρες τρύπες όντως υπάρχουν. Οι αστρικές τροχιές στο γαλαξιακό κέντρο δείχνουν, πέρα από κάθε λογική αμφιβολία, ότι η συγκέντρωση στο γαλαξιακό κέντρο μιας μάζας αντίστοιχης τεσσάρων εκατομμυρίων ηλιακών μαζών, πρέπει να είναι μια μαύρη τρύπα».

Η μαύρη τρύπα του γαλαξία μας είναι η κοντινότερη μαύρη τρύπα στη Γη που γνωρίζουμε. Η παρατήρηση του γαλαξιακού κέντρου ήταν ανέκαθεν δύσκολη λόγω της παρεμβαλλόμενης διαστρικής σκόνης. Η 16χρονη μελέτη βασίστηκε στα μήκη κύματος του υπέρυθρου φωτός, που μπορούν να διαπεράσουν αυτά τα σύννεφα σκόνης.

Παράλληλα, οι αστρονόμοι μπόρεσαν να μετρήσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια την απόσταση της Γης από το κέντρο του γαλαξία και τη βρήκαν 27.000 έτη φωτός. Διαπίστωσαν επίσης ότι στο γαλαξιακό κέντρο τα άστρα κινούνται με τυχαίες τροχιές, σαν ένα σμήνος μελισσών. Ακόμα, ανακάλυψαν ότι έξι από τα 28 άστρα, λίγο μακρύτερα από το επίκεντρο, σχηματίζουν ένα δίσκο. Ένα συγκεκριμένο άστρο, το S2, περιφέρεται τόσο γρήγορα γύρω από τη μαύρη τρύπα, που διένυσε μια πλήρη τροχιά στη διάρκεια της 16χρονης μελέτης. Το μυστήριο πάντως παραμένει για τους αστρονόμους αναφορικά με το γιατί τα άστρα αυτά, που περιέργως είναι νεαρής ηλικίας, έχουν τέτοιες τροχιές.

Η επιβεβαίωση της μαύρης γαλαξιακής τρύπας έρχεται να επιβεβαιώσει τη θεωρία του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Από τότε που εισηγήθηκε τη γενική θεωρία της σχετικότητας το 1916, οι μαύρες τρύπες αποτελούν κεντρικό στοιχείο της αντίληψής μας για το σύμπαν, αν και ο όρος «μαύρη τρύπα» δημιουργήθηκε μόλις το 1968.

Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν ότι η βαρυτική επίδραση των μαύρων τρυπών είναι αυτή που συγκρατεί τους γαλαξίες ως ενιαία δομή. Μια μαύρη τρύπα είναι μια θεωρητική περιοχή στο διάστημα, όπου το βαρυτικό πεδίο είναι τόσο ισχυρό, ώστε τίποτε - ούτε καν η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία του ορατού φωτός - δεν μπορεί να δραπετεύσει από την έλξη της.”

Το CERN και οι εσχατολόγοι...(CERN συνέχεια)

Γιάννης Σταύρου, Θεσσαλονίκη των χρωμάτων, λεπτομέρεια

Το αξιοπερίεργο όμως είναι ότι το CERN αναγκάζεται να προχωρεί σε διαψεύσεις, καθώς διάφοροι εσχατολόγοι διεθνώς εξαπολύουν επιθέσεις, δίκες κλπ προκειμένου να σταματήσει η διαδικασία των πειραμάτων...Φοβούνται μήπως μας απορροφήσει κάποια μαύρη τρύπα και εξαφανιστούμε..! Εδώ γελάμε ή κλαίμε, ανάλογα με τα κέφια μας. Στην περίοδο της απόλυτης Βαβέλ που ζούμε, άλλοι ετοιμάζονται για το διάστημα κι άλλοι μετά βίας κυκλοφορούν στην νεολιθική εποχή...

Τί να πει κανείς; Μάλλον καλύτερα να μας φάει η μαύρη τρύπα παρά το μαύρο σκοτάδι των σκοταδιστών...

Η Γη και το σύμπαν δεν κινδυνεύουν από τον Μεγάλο Επιταχυντή Ανδρονίων (LHC), το μεγαλύτερο πείραμα Φυσικής του κόσμου που ξεκινά σύντομα κάτω από τα γαλλο-ελβετικά σύνορα. Νέα έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικής Φυσικής (CERN) διαψεύδει τα εσχατολογικά σενάρια…

Ο ισχυρότερος επιταχυντής του κόσμου θα ξεκινήσει να λειτουργεί τον Αύγουστο σε μια υπόγεια κυκλική σήραγγα μήκους 27 χιλιομέτρων. Μέσα στο τούνελ, αντιπαράλληλες δέσμες πρωτονίων θα συγκρούονται μετωπικά κινούμενες με την ταχύτητα του φωτός, αναπαράγοντας στιγμιαία τις συνθήκες που επικρατούσαν λίγες στιγμές μετά τη Μεγάλη Έκρηξη που γέννησε το Σύμπαν.

Το CERN όμως ήρθε αντιμέτωπο με καταστροφολογικές φήμες, σύμφωνα με τις οποίες ο LHC θα δημιουργήσει μίνι μαύρες τρύπες που θα καταπιούν τη Γη, ή ακόμα και «παραδοξόνια» (strangelet), υποθετικά σωματίδια ικανά να καταστρέψουν ό,τι αγγίξουν μετατρέποντας την κανονική ύλη σε «παράξενη ύλη». Ακόμα πιο ακραία σενάρια προειδοποιούν για «φυσαλίδες κενού» που θα καταστρέψουν ολόκληρο το Σύμπαν.

Ορισμένοι από τους επικριτές του LHC στη Χαβάη και την Ισπανία ήταν τόσο ανήσυχοι ώστε κατέθεσαν αγωγή σε ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ για να σταματήσουν το πρόγραμμα.

Η νέα έκθεση της Ομάδας Εκτίμησης Ασφάλειας του LHC επαναβεβαιώνει τα καθησυχαστικά συμπεράσματα στα οποία κατέληγε η προηγούμενη μελέτη το 2003. Επισημαίνει ότι τα σωματίδια των πειραμάτων θα βρίσκονται σε χαμηλότερα επίπεδα ενέργειας από ό,τι πολλά από τα σωματίδια των φυσικών κοσμικών ακτίνων.

Με άλλα λόγια, η φύση είναι πολύ καλύτερη στα πειράματα υψηλής ενέργειας απ’ ό,τι ο LHC. «Το Σύμπαν στο σύνολό του πραγματοποιεί 10 εκατομμύρια πειράματα σαν του LHC ανά δευτερόπελεπτο [...] Παρόλα αυτά, τα άστρα και οι γαλαξίες συνεχίζουν να υπάρχουν» αναφέρει η περίληψη της έκθεσης.

Μικροσκοπικές μαύρες τρύπες είναι εντελώς απίθανο να παραχθούν στον επιταχυντή, ακόμα όμως και αν δημιουργούνταν θα ήταν ακίνδυνες και θα ζούσαν τόσο λίγο ώστε δεν θα είχαν καν το χρόνο να αρχίσουν να απορροφούν την ύλη γύρω τους.

Όσον αφορά τα υποθετικά παραδοξόνια, το CERΝ επισημαίνει ότι το ερώτημα είχε τεθεί πριν τα εγκαίνια του Σχετικιστικού Επιταχυντή Βαρέων Ιόντων (RHIC) το 2000 στις ΗΠΑ. Η απάντηση ήταν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος αλληλεπίδρασης των παραδοξόνιων με την κανονική ύλη. Ο RHIC προσπαθεί εδώ και οκτώ χρόνια να ανιχνεύσει παραδοξόνια, χωρίς να τα καταφέρει, ενώ ο LHC δεν έχει ούτε θεωρητικά τη δυνατότητα να παράξει αυτά τα εξωτικά σωματίδια.

Μια άλλη εσχατολογική πρόβλεψη κάνει λόγο για «φυσαλίδες κενού», μια υποθετική διαμόρφωση του Σύμπαντος που θα ήταν πιο σταθερή από τη σημερινή διαμόρφωση. «Δεδομένου ότι τέτοιες φυσαλίδες κενού δεν έχουν παραχθεί πουθενά στο ορατό Σύμπαν, δεν πρόκειται να δημιουργηθούν ούτε στον LHC» απαντά το CERN.

_____________________________________________

* Πηγή: www.in.gr