Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Το νομοσχέδιο για την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας από τους μετανάστες θα μεταβάλει τον χαρακτήρα της ελληνικής κοινωνίας...

*Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΑΡΔΗΝ και στην εφημερίδα ΡΗΞΗ, 30-12-2009:

Το υπό έγκριση νομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ για την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας από τους μετανάστες θα μεταβάλει, εάν εγκριθεί, ριζικά τον χαρακτήρα και την φυσιογνωμία της ελληνικής κοινωνίας. Πρόκειται για ένα πανάθλιο, τυχοδιωκτικό εφεύρημα το οποίο επικαλείται ευγενείς σκοπούς, επιτυγχάνοντας τα εκ διαμέτρου αντίθετα αποτελέσματα. Συγκεκριμένα:

Α) Παγιώνει ένα καθεστώς άνευ όρων αποδοχής των γιγάντιων μεταναστευτικών ρευμάτων που αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίσει στο μέλλον η χώρα μας. Ενώ η παρασιτική Ελλάδα ήδη καταρρέει εθνικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά μην μπορώντας να εξασφαλίσει το μέλλον του ίδιου του ελληνικού λαού, οι κυβερνώντες ετοιμάζονται να προσθέσουν με τις μαζικές πολιτογραφήσεις επιπλέον εμπόδια σε οποιαδήποτε προσπάθεια υπέρβασης της βαθιάς κρίσης. Η πολιτική της ελληνοποίησης–εξπρές γίνεται προς το συμφέρον των πολυεθνικών, των κομματαρχαίων του ΠΑΣΟΚ και όλων εκείνων που θέλουν τη διαιώνιση ενός καθεστώτος μαύρης εργασίας και δουλοκτητικής εκμετάλλευσης των διαρκώς νέων κυμάτων λαθρομεταναστών, που αναπόφευκτα θα φέρει, καθώς και της συμπίεσης προς τα κάτω των εργασιακών δικαιωμάτων των Ελλήνων εργαζομένων.

Β) Ενθαρρύνει αντί να προλαμβάνει το ενδεχόμενο εμφάνισης πολιτιστικών συγκρούσεων μεγάλης κλίμακας στο εσωτερικό της ήδη σε κρίση ελληνικής κοινωνίας. Οι πολιτογραφήσεις-εξπρές που προβλέπονται, αφορούν κυρίως τα μαζικά κύματα ισλαμιστών μεταναστών, οι οποίοι μάλιστα προέρχονται από χώρες και περιοχές όπου αναπτύσσεται μια αντιδραστική και ανελεύθερη εκδοχή του Ισλάμ. Κανείς όμως δεν είναι διατεθειμένος να υπονομεύσει πολιτικές και πολιτιστικές κατακτήσεις που κέρδισε ο ελληνικός λαός με αγώνες και θυσίες, στ’ όνομα μιας κίβδηλης και ψευδεπίγραφης ανεκτικότητας. Ούτε βέβαια ξεχνάει κανείς πως η γειτονική, ιμπεριαλιστική Τουρκία χρησιμοποιεί συστηματικά ως στρατηγικό της χαρτί το Ισλάμ προκειμένου να παγιώσει τις σφαίρες επιρροής της σ’ ολόκληρα τα Βαλκάνια, υλοποιώντας τα νέο-οθωμανικά της σχέδια.

Γ) Εκμεταλλεύεται τα καθοριστικά για έναν λαό και μια πολιτεία ζητήματα της ιθαγένειας και της πολιτοφροσύνης για μικροκομματικούς και μικροεξουσιαστικούς σκοπούς, αδιαφορώντας πλήρως για τις τραγικές συνέπειες που το νομοσχέδιο θα επιφέρει. Οι εθνομηδενιστές ιθύνοντες της κυβέρνησης λειτουργούν ως μαθητευόμενοι μάγοι, παίζοντας με την φωτιά για μικροκομματικά οφέλη και εξουσιαστικές σκοπιμότητες, προκειμένου να δημιουργήσουν ένα νέο εκλογικό κοινό, το οποίο θα είναι δεμένο μαζί τους με όρους πελατείας και πατρωνίας που θυμίζουν Μεσαίωνα.

Δ) Στο εσωτερικό της χώρας, δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να ταυτιστεί η δίκαιη και πλειοψηφική αντίθεση του ελληνικού λαού σ’ αυτές τις μεθοδεύσεις, με την άκρα δεξιά. Δεδομένης της εγκατάλειψης των λαϊκών συμφερόντων από την δήθεν αριστερά, και της σιγής ιχθύος που τηρεί η λεγόμενη κεντροδεξιά, το αποτέλεσμα είναι να ενισχύεται το δίπολο «εθνομηδενισμός»–«ρατσιστικός φασισμός»· μια τέτοια εξέλιξη έχει ευνοήσει σε όλο τον κόσμο τις δυνάμεις του κοσμοπολίτικου κεφαλαίου για την προώθηση των σχεδίων τους, μια και η ταύτιση με την άκρα δεξιά, χρησιμεύει παντού για να ενοχοποιεί και να ακυρώνει τα πλειοψηφικά αισθήματα των λαών.

Το νομοσχέδιο είναι απαράδεκτο και θα πρέπει να αποσυρθεί άμεσα. Είναι σαφές πως ο ελληνικός λαός αντιτίθεται δραστικά στα προτεινόμενα μέτρα. Η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να λάβει υπόψη την θέληση του ελληνικού λαού και να αποσύρει το υπό συζήτηση νομοσχέδιο άμεσα. Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να κινητοποιηθεί, συγκροτώντας ένα μαζικό κίνημα εναντίον του προτεινόμενου νομοσχεδίου.

Βέβαια, η επαγρύπνηση του ελληνικού λαού θα πρέπει να συνεχιστεί. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία είναι ήδη αποδεδειγμένα στα μάτια του ελληνικού λαού κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης, έχει ταχθεί μέσω του επικεφαλής της, Γιώργου Παπανδρέου από θέση αρχής υπέρ των πολυπολιτισμικών, εθνο-αποδομητικών εγχειρημάτων που προωθεί το κοσμοπολίτικο κεφάλαιο. Γι’ αυτό περιφέρεται στα διεθνή φόρα επιδεικνύοντας μπροστά στους επιχειρηματίες και τους πολιτικούς ταγούς της παγκοσμιοποίησης τα κατορθώματα της κυβέρνησής του, ακόμα και εάν αυτά υπονομεύουν καθοριστικά το μέλλον του ίδιου του λαού του.

Οι δυνάμεις της αποσύνθεσης δεν πρόκειται να επικρατήσουν. Κάθε λαός έχει δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, να καθορίζει ελεύθερα την φυσιογνωμία και τον χαρακτήρα του. Δεν θα μας αναγκάσουν τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων και των πολυεθνικών επιχειρήσεων στην υποταγή, προκειμένου να επωμιστούμε εμείς τα βάρη από τις γιγάντιες μετακινήσεις πληθυσμών που επιβάλουν οι ληστρικές τους δραστηριότητες. Ούτε βέβαια η χώρα μας θα γίνει άθυρμα για μερικά τσουβάλια ψήφων του κάθε ξιπασμένου πολιτικάντη.

Επιτέλους! Η Ελλάδα χρειάζεται μια ψύχραιμη και ρεαλιστική μεταναστευτική πολιτική, μια πολιτική που θα διεκδικήσει την ενσωμάτωση όσων μεταναστών είναι δυνατόν να ενσωματωθούν, με όρους ισότητας και αξιοπρέπειας, δίχως βεβαίως να υπονομεύεται το μέλλον της χώρας και του ελληνικού λαού.

Η ένταξη στο ελληνικό έθνος δεν γίνεται με ντιρεκτίβες των ποικιλώνυμων ΜΚΟ της Νέας Τάξης πραγμάτων, ούτε με φιρμάνια της σατράπηδων που μας κυβερνούν. Είναι ζήτημα αφομοίωσης της ελληνικής παιδείας και πολιτισμού, αλλά και το να ταυτίσει κάποιος τη μοίρα του με τη μοίρα αυτού εδώ του λαού. Υπ’ αυτήν την έννοια είμαστε όντως διατεθειμένοι να συζητήσουμε και να ενισχύσουμε τις προσπάθειες μιας σταδιακής ενσωμάτωσης, όλων εκείνων που όντως συμμερίζονται κοινές αξίες μαζί μας. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα δεχθούμε να αποβεί αυτή ένα χυδαίο άλλοθι για την ολοκληρωτική διάλυση της χώρας μας…

Περιοδικό Άρδην

Εφημερίδα Ρήξη

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Χρόνια Πολλά με ζωγραφική...

Ευχόμαστε σ’ όλες τις φίλες και τους φίλους μας

Χρόνια Πολλά & Ευτυχισμένα!

Με Υγεία & Δημιουργία!!

Χρόνια Πολλά με ζωγραφική…

Τοπίο της Ύδρας από τον ζωγράφο Γιάννη Σταύρου…

Περισσότερες ευχετήριες κάρτες (πατήστε κλικ)

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2009

ΨΗΦΙΣΤΕ ΝΑΙ - Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ!


Γιάννης Σταύρου, Ροτόντα, Θεσσαλονίκη, λάδι σε καμβά

Στην παρακάτω Αμερικανική τοποθεσία, γίνεται «δημοσκόπηση» για το αν η Μακεδονία είναι Ελληνική ή όχι. Μπείτε, ψηφίστε και διαδώστε το σε όσους ξέρετε!


http://www.topix.com/forum/world/macedonia/TAAAAFN23PMGMJ147

Είναι πολύ απλό. Ούτε όνομα πρέπει να βάλετε, ούτε στοιχεία, ούτε τίποτε. Μόνο επιλέγετε το Yes και μετά βλέπετε το ως τώρα αποτέλεσμα. Έχουν μπει οι Σκοπιανοί και έχουν σαρώσει. ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟ!

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Έκθεση ζωγραφικής του Γιάννη Σταύρου, Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου...


Η πρόσκληση στην έκθεση ζωγραφικής

Με το βλέμμα στραμμένο πίσω...

Ο ζωγράφος Γιάννης Σταύρου παρουσιάζει τη νέα του δουλειά σε φίλους & συλλέκτες στο εργαστήριο του στην Παιανία.
Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου από τις 12.00 το μεσημέρι...

Πληροφορίες - παραλαβή προσκλήσεων: 210 6645664

---------------------------------------------------------

Ο τίτλος της έκθεσης ανταποκρίνεται απόλυτα στη θεματολογία του ζωγράφου.

Όπως τονίζει ο ίδιος, "η βαθύτερη συγκίνηση έρχεται πάντα από το παρελθόν. Από το πλούσιο περιεχόμενο αυτού του κεφαλαίου αντλώ και απολαμβάνω τους συναισθηματικούς τόκους. Ήχοι, οσμές, γεύση ζωής περνούν με τη μαγική τους ιδιότητα στα σχήματα και τα χρώματα του τελάρου..."

Καράβια, θάλασσα, βουνά, δέντρα εναλλασσονται με σκηνές από αστικά τοπία και ανθρώπινες φιγούρες. Σκηνές μνήμης που παγιδεύονται στη ζωγραφική, "τελευταία απομεινάρια από σπίτια, καράβια, δάση που σηματοδότησαν ολόκληρη εποχή του ελληνικού περιβάλλοντος και που στη συνέχεια περιμένουν παθητικά και σιωπηλά την εξαφάνιση τους..."

Περισσότερα στον δικτυακό τόπο του ζωγράφου:
http://yannisstavrou.blogspot.com

Απλές συμβουλές για τη νέα γρίπη

Χρήσιμες συμβουλές για την πρόληψη της γρίπης από το University of Kansas Hospital

Προλάβετε τη γρίπη χοίρων

Οι μόνες πύλες εισόδου είναι τα ρουθούνια και το στόμα. Σε μια σφαιρική επιδημία αυτής της φύσης, είναι σχεδόν αδύνατο να αποφύγει κανείς την επαφή με H1N1 παρά όλες τις προφυλάξεις. Ενώ είστε ακόμα υγιείς και μην παρουσιάζοντας οποιαδήποτε συμπτώματα H1N1 της μόλυνσης, προκειμένου να αποτραπούν ο πολλαπλασιασμός, η επιδείνωση των συμπτωμάτων και η ανάπτυξη των δευτεροβάθμιων μολύνσεων, κάνετε μερικά πολύ απλά βήματα :

1. Γαργάρες δύο φορές την ημέρα με θερμό αλατισμένο νερό ή Listerine. Ο H1N1 παίρνει 2-3 ημέρες μετά από την αρχική μόλυνση στο λαιμό/τη ρινική κοιλότητα για να πολλαπλασιαστεί και να παρουσιάσει χαρακτηριστικά συμπτώματα. Απλό αλλά αποτρέπει τον πολλαπλασιασμό με τέτοιο τρόπο ώστε, το αλατισμένο νερό έχει την ίδια επίδραση σε ένα υγιές άτομο που το Tamiflu έχει σε ένα μολυσμένο. Μην υποτιμήστε αυτήν την απλή, ανέξοδη, και ισχυρή προληπτική μέθοδο.

2. Φυσήξτε τη μύτη δυνατά μια φορά την ημέρα και σφουγγίστε και τα δύο ρουθούνια με βατονέτες βαμβακιού εμποτισμένες σε θερμό αλατισμένο νερό. Αυτό είναι πολύ αποτελεσματικό στη μείωση του πληθυσμού του ιού.

3. Βοηθήστε τη φυσική ασυλία σας με τρόφιμα που είναι πλούσια σε βιταμίνες C και D. Εάν πρέπει να συμπληρώσετε με ταμπλέτες βιταμίνης C, σιγουρευτείτε ότι έχει επίσης τον ψευδάργυρο για να ωθήσει την απορρόφηση.

4. Πιείτε μεγάλο μέρος των θερμών υγρών (τσάι, καφές, κ.λπ.) όπως μπορείτε. Η κατανάλωση των θερμών υγρών έχει την ίδια επίδραση με τις γαργάρες, αλλά στην αντίστροφη κατεύθυνση. Ξεπλένουν δηλαδή, αντί να πολλαπλασιάζουν, τους ιούς από το λαιμό στο στομάχι όπου δεν μπορούν να επιζήσουν, να πολλαπλασιαστούν ή να κάνουν οποιαδήποτε ζημιά.

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Γούρι..!

Μάθαμε ότι τα νεογνά σκατζοχοιράκια φέρνουν τύχη!

Την έχουμε ανάγκη άμεσα...

Απολαύστέ τα!










από τη φίλη Αγγελική...

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Οι σκέψεις του ανθρώπινου είδους και η τηλεπαθητική μηχανή...

Συμφωνούμε απόλυτα και προσυπογράφουμε χωρίς σχόλια την σημερινή ανάρτηση στο blog: ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥ :

...όταν ψάχνουμε τη Σκέψη με το φανάρι...


Γιάννης Σταύρου, Σε πράσινο φόντο, λάδι σε χαρτί

Στην εποχή που στην κυριολεξία ψάχνουμε τη Σκέψη με το φανάρι, οι επιστήμονες ανακαλύπτουν μηχάνημα που θ' ανιχνεύει τις σκέψεις των ανθρώπων...

Χάρισμα τους!

Μας αφήνει παγερά αδιάφορους η αποκάλυψη των σκέψεων του ανθρώπινου είδους. Από κάθε λογής σκουπίδια έχουμε πήξει εδώ και καιρό. Αρκεί που ακούμε ή διαβάζουμε τις επίσημες "σκέψεις" των συγχρόνων μας...
Μακριά από μας και οι κρυφές τους. Έλεος!

Ακολουθεί το σχετικό δημοσίευμα στο Blog της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ(19-11-2009):

Η ΤΗΛΕΠΑΘΗΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ

Οι επιστήμονες νευρολόγοι Jack Gallant και Shinji Nashimoto του πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ, ανακάλυψαν ένα μηχανισμό που μπορεί να αναπαραστήσει εικόνες από τα όσα σκέφτεται κάποιο άτομο, που μπορεί, με άλλα λόγια, να διαβάσει τη σκέψη και να την απεικονίσει.

Αυτός ο μηχανισμός βασίζεται στην ανάγνωση της δραστηριότητας των εγκεφαλικών κυμάτων τα οποία μετατρέπει σε κινούμενη εικόνα σε κάποιο μόνιτορ. Η ιδέα της ανάγνωσης της σκέψης, έστω και με "τηλεπαθητικό" μηχάνημα, που μας κάνει να σκεφτούμε διηγήματα Επιστημονικής Φαντασίας, είναι ιδιαίτερα ελκυστική, όλοι θα θέλαμε να μπορούμε να διαβάζουμε τη σκέψη των άλλων. Οι επιστήμονες, πέρα από τις πολλές άλλες εφαρμογές, μας λένε ότι πολύ σύντομα η αστυνομία θα καταφέρνει με αυτή τη μέθοδο να εξιχνιάζει όλα τα εγκλήματα. Ο Jack Gallant, που είναι επικεφαλής των ερευνών, δηλώνει ότι είναι πολύ ευχαριστημένος με τα αποτελέσματα του πειράματος και το γεγονός ότι οι εικόνες που εκπέμπει στην οθόνη το μηχάνημα είναι κάπως θολές, ή το ότι συχνά απουσιάζουν κάποια αντικείμενα στην απεικόνιση, οφείλεται στο γεγονός ότι τα άτομα, όταν βλέπουν κάτι και θέλουν να το περιγράψουν, αναζητούν αυτόματα μια οικεία εικόνα ή λέξη και αυτός ο στιγμιαίος δισταγμός, μέχρι να αποφασίσουν συνειδητά, επηρεάζει προς το παρόν αρνητικά το μηχάνημα. Πιστεύει ότι η πρόοδος αυτής της έρευνας θα μπορούσε να προσφέρει πολλά στην ανθρωπότητα, από την εξιχνίαση εγκλημάτων ως το να δίνει τη δυνατότητα σε άτομα που είναι ανίκανα να κινηθούν και να μιλήσουν, να επικοινωνούν με το περιβάλλον. Η επιστήμη θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει τα δυσλεκτικά άτομα, αλλά σύντομα θα μπορούμε και να καταγράφουμε τα όνειρά μας!

Στο πείραμά τους, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ένα ειδικό σκάνερ (σαρωτή) που χρησιμοποιείται ευρέως στα σύγχρονα νοσοκομεία και εξέτασαν τους εγκεφάλους δύο εθελοντών που παρακολουθούσαν εικόνες και ταινίες σε μια οθόνη. Η εγκεφαλική δραστηριότητα,την οποία κατέγραφε ο σαρωτής, έμπαιναν σε ένα ειδικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή το οποίο έψαχνε για τη διασύνδεση ανάμεσα στο σχηματισμό μορφών, χρωμάτων και κίνησης στο βίντεο και στη δραστηριότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου. Μια εικόνα στην οθόνη έδειχνε τον κωμικό Στηβ Μάρτιν, ντυμένο στα λευκά, και το μηχάνημα κατάφερε να μεταφέρει στη δική του οθόνη την εικόνα που σχηματίστηκε στα κεφάλια των δυο εθελοντών. Το κομπιούτερ έπιασε σωστά το περίγραμμα του ηθοποιού, έδειξε ότι τα ρούχα του ήταν λευκά, αλλά αδυνατούσε να δείξει, πέρα από το περίγραμμα, τα χαρακτηριστικά του προσώπου του κωμικού. Μια άλλη εικόνα έδειχνε τον ουρανό πάνω από την πόλη και ένα αεροπλάνο να πετά. Το μηχάνημα σχημάτισε μια πολύ σωστή εικόνα του ουρανού, με σωστά χρώματα και σύννεφα, αλλά δεν κατάφερε να "πιάσει" καθόλου το αεροπλάνο.Όταν οι εθελοντές έβλεπαν κάποια ταινία, το μηχάνημα που αναμετάδιδε με εικόνες τη σκέψη τους, ή πιο σωστά, την εγκεφαλική τους δραστηριότητα, έδειχνε αποσπάσματα της ταινίας ακριβώς ίδια με αυτά που έβλεπαν οι εθελοντές, αλλά συχνά με αρκετά θολή εικόνα.

"Μερικές εικόνες αποκωδικοποιούνται καλύτερα από άλλες", μας λέει ο Gallant. "Μπορούμε να απεικονίσουμε σχεδόν στην εντέλεια τα πρόσωπα ανθρώπων που κάθονται και μιλούν, αλλά η γρήγορη κίνηση της κάμερας στο χώρο, μπερδεύει τον αλγόριθμο".

Αυτό το πείραμα ήταν το τελευταίο μιας ολόκληρης σειράς που γίνονται με στόχο να καταδείξουν ότι, μετά την αφενός τόσο αιφνίδια και αφετέρου τόσο μεγάλη αύξηση των γνώσεων και των τεχνολογιών μας τα τελευταία χρόνια, καθίσταται προφανές ότι οι μηχανές θα μπορούν πολύ σύντομα να διαβάζουν και να καταγράφουν και τις πιο μύχιες σκέψεις μας. Ακούγεται τρομακτικό και όντως είναι, αφού από όσο βλέπω, οι επιστήμονες δεν αστειεύονται καθόλου, έχουν βαλθεί να αποδείξουν ότι ο Ισαάκ Ασίμοφ, ο Ρέι Μπράντμπερι και ο Βαν Βογκτ, φαντάστηκαν κάτι που ήταν πολύ πιο κοντά απ' όσο και οι ίδιοι φαντάζονταν . Ίσως κοντύτερα όλων να βρίσκεται ο Όργουελ, με το εφιαλτικό 1984 (που δημοσιεύθηκε πριν από 60 ακριβώς χρόνια, το 1949 από τις εκδ. Secker and Warburg).

Στο University College του Λονδίνου, έκαναν παράλληλες έρευνες με σαρωτές εγκεφάλου και κατάφεραν να "πιάσουν" το 50% των αναμνήσεων που ανακαλούσε κάποιος εθελοντής. Υπάρχει πραγματικά μεγάλη πρόοδος και στον τομέα της ανίχνευσης του ανθρώπινου εγκεφάλου και στις ΗΠΑ χρησιμοποιήθηκαν παρόμοιες τεχνικές για να καταμετρηθούν οι ακαδημαϊκές δυνατότητες μαθητών (τα παλιά καλά τεστ IQ θεωρούνται ανακριβή και πεπαλαιωμένα), για να ανιχνευθούν πρώιμα σημάδια της νόσου του Alzheimer, αλλά και για να προβλέψουν, με μεγάλη στατιστική επιτυχία μάλιστα, τι απόφαση θα πάρει κάποιο άτομο που αντιμετωπίζει ένα δίλημμα, τι απάντηση θα δώσει συνειδητά, απέναντι σε κάποιο πρόβλημα. Εκπληκτικά πράγματα! Που μπορούν να κάνουν πολύ μεγάλο καλό, αλλά και πολύ μεγάλο κακό. Γιατί υπάρχει βέβαια και η άλλη όψη.

Στη Μ.Βρετανία, το "τηλεπαθητικό" μηχάνημα αγοράστηκε ήδη από 2 μεγάλες πολυεθνικές, την Unilever και την McDonald's. Αυτές οι κυρίες ενδιαφέρονται να μάθουν πώς σκεπτόμαστε και να προσπαθήσουν να επηρεάσουν τη σκέψη μας για να καταναλώνουμε περισσότερο τα προϊόντα τους. Επίσης, στα χέρια ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος, αυτή η τεχνική θα μπορούσε να καταστεί δραματικά επικίνδυνη. Ο καθηγητής δρ. Russel Foster, του πανεπιστημίου του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, είναι πεπεισμένος ότι "οι ταχύτατες πρόοδοι στον τομέα της ανίχνευσης του εγκεφάλου δημιουργούν πολλά ηθικά προβλήματα". Θεωρεί πάρα πολύ σημαντικό να πληροφορούν με κάθε δυνατό τρόπο οι επιστήμονες το κοινό πάνω στις έρευνές τους, δίνοντάς του τη δυνατότητα να συμμετέχει σε μια δημόσια συζήτηση πάνω στο πώς πρέπει να χρησιμοποιείται η αυτή η νέα γνώση.

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009

Εικόνες που χάθηκαν...Λέτε να μας σώσει η βιοτεχνολογία;

Ήρεμα απογεύματα με περιπάτους στην παραλία της Θεσσαλονίκης, όπως τα αποτυπώνει μοναδικά η μνήμη του ζωγράφου...

Εικόνες από ελληνικές πόλεις που χάθηκαν για πάντα...


Γιάννης Σταύρου, Κυριακάτικος περίπατος, λάδι σε καμβά

Το βέβαιο είναι ότι η ανθρωπότητα δεν πάει καθόλου καλά. Διανύουμε έναν καινούργιο μεσαίωνα με χαρακτηριστικά χοιροτροφείου, με τεχνολογία, και με πληθυσμό που πλησιαζει τα 7 δισ. Κι ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα...

Ίσως να υπάρχει κάποια λύση μέσα από τον χώρο της βιοτεχνολογίας...

Μαθαίνουμε ότι γεννήθηκαν υγιέστατα πιθηκάκια από δύο μητέρες κι έναν πατέρα - πείραμα που θα μπορούσε να αποκλείσει κάποιες κληρονομικές ασθένειες!

Ιδού η λύση λοιπόν για να αποκλείσουμε την ανθρώπινη νευροπάθεια της αδηφαγίας, απληστίας, απιστίας, φθονερής βλακείας κλπ...

Για τη δεύτερη μητέρα δεν είμαστε σίγουροι αν πρέπει να προέρχεται από το περιβάλλον του πρωτεύοντος ανθρωποειδούς. Ενδέχεται μια μητέρα από γάτες ή σκύλους, ερπετά ή φάλαινες να αποδόσει καλύτερα στην βελτίωση του ανθρώπινου είδους...


Ακολουθεί άρθρο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ (14/11/2009):

Δημιούργησαν πιθήκους με γενετικό κολάζ

Γεννήθηκαν στο εργαστήριο οι πρώτοι μακάκοι με DNA από τρεις γονείς

Χάρη σε μια νέα τεχνική οι ερευνητές του Εθνικού Κέντρου Ερευνας Πρωτευόντων στο Ορεγκον (Oregon National Primate Research Center) των ΗΠΑ δημιούργησαν υγιέστατα πιθηκάκια από τρεις γονείς: δύο μαμάδες και έναν μπαμπά. Το DNA του πυρήνα των κυττάρων των πιθήκων που δημιούργησαν στο εργαστήριο του Ορεγκον προέρχεται από έναν πατέρα και μια μητέρα μακάκο, ενώ ένα μικρό μέρος του γενετικού τους υλικού, αυτό που βρίσκεται αποκλειστικά μέσα στα μιτοχόνδριά τους, προήλθε από μια τρίτη πίθηκο-μητέρα!

Συνεπώς τα κύτταρα των πιθήκων που γεννήθηκαν μετέφεραν δύο τύπους DNA: αυτό που προέκυψε από τη σύζευξη του γενετικού υλικού στον πυρήνα των νέων κυττάρων, δηλαδή από τη σύζευξη του DNA των δύο γονιών. Ενώ το DNA που υπήρχε στα μιτοχόνδρια, οργανίδια που βρίσκονται εκτός του πυρήνα σε όλα τα κύτταρα, προήλθε αποκλειστικά από μια δεύτερη μητέρα. Ας σημειωθεί ότι τα μιτοχόνδρια είναι τα ειδικά οργανίδια παραγωγής ενέργειας των κυττάρων και διαθέτουν το δικό τους ημιαυτόνομο DNA, το οποίο κληρονομούν αποκλειστικά από τα μιτοχόνδρια της μητέρας.

Το ενδιαφέρον αυτής της έρευνας για εμάς τους ανθρώπους είναι ότι μικρές μεταλλάξεις στο DNA των μιτοχονδρίων μας συνδέονται στενά με μια σειρά από σοβαρές ανθρώπινες ασθένειες, όπως ο διαβήτης, η νόσος Αλτσχάιμερ, η νόσος Πάρκινσον, νεοπλασίες ή και στειρότητα. Αρα, το ζητούμενο είναι πώς θα καταφέρουμε ώστε οι μητέρες που έχουν στα μιτοχόνδριά τους τέτοιες μεταλλάξεις να μην κληροδοτήσουν στα παιδιά τους αυτές τις ασθένειες.

Οι ερευνητές στο Ορεγκον ανακάλυψαν μια μέθοδο για να το πετύχουν, για την ώρα μόνο σε πιθήκους. Παίρνοντας ένα ωάριο από μια υγιή μακάκο, αφαίρεσαν τον πυρήνα του ωαρίου και στη θέση του τοποθέτησαν μόνο τον πυρήνα από ένα ωάριο της υποψήφιας μητέρας που δυστυχώς είχε μεταλλαγμένο μιτοχονδριακό DNA. Τα 15 ωάρια που προέκυψαν περιείχαν το καθένα ένα αντίγραφο του πυρήνα χωρίς τα μεταλλαγμένα μιτοχόνδρια και ήταν έτοιμα να γονιμοποιηθούν τεχνητά από τα σπερματοζωάρια του πατέρα μακάκου. Ετσι προέκυψαν απολύτως υγιή πιθηκάκια που όμως είχαν το DNA από δύο μητέρες και έναν πατέρα. Στο μέλλον η τεχνική αυτή μπορεί να οδηγήσει και στη γέννηση ανθρώπων χωρίς τις ασθένειες που οφείλονται σε μεταλλάξεις του μιτοχονδριακού DNA της μητέρας. *

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009

Γιάννης Σταύρου: Έκθεση ζωγραφικής στη Θεσσαλονίκη από 20 Οκτωβρίου...



Γιάννης Σταύρου, Η αφίσα της έκθεσης


----------------------------------------------------------------------------

I A N O S
ΑΛΥΣΙΔΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Η Αίθουσα τέχνης Ιανός σας προσκαλεί στα εγκαίνια
της έκθεσης ζωγραφικής του Γιάννη Σταύρου με τίτλο

"Ταξίδια στον Χρόνο"

την Τρίτη, 20 Οκτωβρίου και ώρα 20.00



Διάρκεια έκθεσης: 20 Οκτωβρίου - 14 Νοεμβρίου 2009
Ώρες επισκέψεων: 9.00 - 21.00 καθημερινά, Σάββατο 9.00 - 18.00
Αριστοτέλους 7, Θεσσαλονίκη 54624 - Τηλ 2310 276447

----------------------------------------------------------------------------

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥ- ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΡΦΙΚΗΣ
«Ταξίδια στον Χρόνο»
Αίθουσα Τέχνης ΙΑΝΟΣ, Αριστοτέλους 7, Θεσσαλονίκη
Διάρκεια: 20 Οκτωβρίου – 14 Νοεμβρίου 2009
Εγκαίνια: Τρίτη 20 Οκτωβρίου, από τις 7 μ.μ.



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στην πόλη της Θεσσαλονίκης παρουσιάζει την τελευταία του δουλειά ο ζωγράφος Γιάννης Σταύρου, με τίτλο «Ταξίδια στον Χρόνο», από 20 Οκτωβρίου μέχρι 14 Νοεμβρίου, στην Αίθουσα Τέχνης ΙΑΝΟΣ, Αριστοτέλους 7, Θεσσαλονίκη.

Ο τίτλος της έκθεσης, ανταποκρίνεται απόλυτα τη θεματολογία και το ύφος των έργων. Τοπιακός κυρίως ζωγράφος ο Γιάννης Σταύρου, ανακαλύπτει και αποκαλύπτει με τις δημιουργίες του τα τελευταία απομεινάρια από σπίτια, καράβια, δάση που σηματοδότησαν ολόκληρη εποχή του ελληνικού περιβάλλοντος και που στη συνέχεια περιμένουν παθητικά και σιωπηλά την εξαφάνιση τους.

«Ζούμε πλέον σε μια Βαβέλ...», λέει ο ίδιος. «Η πολυπολιτισμική άποψη και η εφαρμογή της εξωστρέφειας συνιστά μια δημοκρατική πρόοδο, αλλά δεν παύει νάναι παράλληλα οδοστρωτήρας διαφορών που δεν πρέπει να καταργούνται στο όνομα του πλουραλισμού. Ίση λοιπόν αντιμετώπιση του ταλέντου, της ιδιοφυίας και της πραγματικής αξίας (που κατακτιέται με πολύ κόπο σε όλους τους τομείς της ζωής) με το κακέκτυπο, το ανίκανο, την δήθεν έρευνα, την ατάλαντη φιλοδοξία Το κακό παράγινε, έγινε πλέον καθεστώς, με αποτέλεσμα το καλό έργο να κρύβεται γεμάτο αμφισβητήσεις και παράλογες ενοχές...

Βεβαίως κυνηγώ το ελκυστικό θέμα. Τα καράβια, η θάλασσα, τα βουνά, τα δέντρα, τα ζώα, δεν παύουν να είναι τα κυρίαρχα φαινόμενα στη ζωή και τη δουλειά μου H βαθύτερη συγκίνηση μας έρχεται πάντα από το παρελθόν. Από το πλούσιο περιεχόμενο αυτού του κεφαλαίου αντλώ και απολαμβάνω τους συναισθηματικούς τόκους. Ήχοι, οσμές, γεύση ζωής περνούν με τη μαγική τους ιδιότητα στα σχήματα και τα χρώματα του τελάρου.

Αντικείμενο όμως ήταν και παραμένει η ίδια η ζωγραφική – αυτό είναι η ουσία...Προσπαθώ να κάνω καλύτερη ζωγραφική. Το χρώμα και η όλη ωρίμανση του έργου μου είναι αυτό που αποκλειστικά ψάχνω. Το θέμα είναι η αφορμή. Με οδηγό τη διαίσθηση και την αισθαντικότητα πλησιάζω αυτό που θεωρούμε και θα παραμείνει για πάντα μια χίμαιρα...»

Τα έργα του Γιάννη Σταύρου θα εκτίθενται στην Αίθουσα Τέχνης ΙΑΝΟΣ από τις 20 Οκτωβρίου μέχρι 14 Νοεμβρίου 2009.
Ώρες επισκέψεων: 9-21 καθημερινά, Σάββατο 9-18

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την 20η Οκτωβρίου, ημέρα Τρίτη, από 8μ.μ, στην Αίθουσα Τέχνης ΙΑΝΟΣ, Αριστοτέλους 7, Θεσσαλονίκη.



Πληροφορίες: Αίθουσα Τέχνης ΙΑΝΟΣ, τηλ 2310 276447
Γιάννης Σταύρου, τηλ 210 6645664

Εμβόλιο κατά του καρκίνου


Γιάννης Σταύρου, Γυναίκα σε μπλε φόντο, λάδι σε καμβά

Σημαντικά τα νέα για την αντιμετώπιση του καρκίνου:

Ομάδα επιστημόνων δημιούργησε βλαστοκύτταρα ικανά να μιμηθούν κάποια από τα χαρακτηριστικά του καρκίνου, τα οποία όταν εισαχθούν στον οργανισμό, τον ξεγελούν και τον αναγκάζουν να αναπτύξει φυσική ανοσία απέναντι στην ασθένεια.

Αν και οι ομοιότητες των βλαστικών και των καρκινικών κυττάρων ήταν γνωστές, η νέα έρευνα, που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Stem Cells, είναι η πρώτη που συνδέει τα εμβρυικά βλαστικά κύτταρα με τα κύτταρα του καρκίνου του παχέος εντέρου.

Προς το παρόν η έρευνά τους εστιάζει στον καρκίνο στο κόλον, όμως οι ειδικοί πιστεύουν ότι θα πρέπει να διευρυνθεί για να προσφέρει ευρύτερη κάλυψη απέναντι στην επάρατη νόσο. Η καινοτομική αυτή προσέγγιση από μέρους Αμερικανών και Κινέζων ερευνητών βασίζεται στην αρχή ότι τα βλαστοκύτταρα και τα καρκινικά κύτταρα μοιράζονται τα ίδια χαρακτηριστικά. Στη θεωρία η νέα αυτή μέθοδος λειτουργεί παρόμοια με τα κοινά εμβόλια, τα οποία μιμούνται την ασθένεια από την οποία πρέπει να προστατευτεί ο οργανισμός για να τον βοηθήσουν να αναπτύξει φυσική άμυνα εναντίον της. Ετσι, όταν ο ασθενής εκτεθεί στην πραγματική νόσο, το σώμα είναι έτοιμο να αντεπιτεθεί.

Ο καθηγητής Ζιχάι Λι από το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ δήλωσε ότι τα αποτελέσματα της εν λόγω έρευνας ανοίγουν έναν εντελώς νέο τρόπο προσέγγισης της καρκινικής έρευνας. «Τα καρκινικά κύτταρα και τα βλαστοκύτταρα έχουν πολλά κοινά μοριακά και βιολογικά χαρακτηριστικά. Με την εισαγωγή βλαστοκυττάρων στον οργανισμό επομένως καταφέρνουμε να ξεγελάσουμε το ανοσοποιητικό σύστημα και να το κάνουμε να πιστέψει ότι υπάρχουν καρκινικά κύτταρα στο σώμα. Αυτό με τη σειρά του θέτει στη συνέχεια σε λειτουργία το πρόγραμμα καταπολέμησης όγκων» εξήγησε ο Λι, ενώ ο ανοσολόγος συνάδελφός του Μπέι Λιου πρόσθεσε ότι αν και μέχρι σήμερα η μέθοδος αυτή έχει εφαρμοστεί μόνο στον καρκίνο στο κόλον, θεωρεί πως μπορεί να αποδειχτεί αποτελεσματική και σε άλλους τύπους.

Πρόκειται ουσιαστικά για την πρώτη φορά που εξετάζεται η χρήση βλαστοκυττάρων για τον εμβολιασμό κατά του καρκίνου, γι’ αυτό και η μέθοδος βρίσκεται ακόμα σε πειραματικό στάδιο.

Τα ποντίκια στα οποία χορηγήθηκαν με ένεση ανθρώπινα εμβρυικά βλαστοκύτταρα ανέπτυξαν αντισώματα κατά των όγκων του παχέος εντέρου και αποδείχθηκαν ασυνήθιστα ανθεκτικά στη μεταμόσχευση τέτοιων καρκινικών κυττάρων.

«Παρόλο που εξετάσαμε την προστατευτική δράση μόνο για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, πιστεύουμε ότι τα βλαστικά κύτταρα θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα για την παραγωγή ανοσολογικής αντίδρασης ενάντια σε ένα ευρύ φάρμα καρκίνων» εκτιμούν τώρα οι ερευνητές.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που προέκυψε από τη μελέτη είναι ότι τα τεχνητά βλαστικά κύτταρα (iPS) δεν πυροδοτούν την ίδια ανοσολογική αντίδραση με τα φυσικά βλαστοκύτταρα, ένδειξη ότι παρουσιάζουν άγνωστες αλλά σημαντικές μοριακές διαφορές.

Πηγή: εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ


Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ ΑΜΕΣΑ Ο ΡΟΜΑΝ ΠΟΛΑΝΣΚΙ! ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ


Σας καλούμε να υπογράψετε το

κείμενο/αίτηση για την άμεση

αποφυλάκιση του Ρομάν Πολάνσκι!

Για να υπογράψετε το κείμενο

Pour signer la pétition

To sign petition

στείλτε τα στoιχεία σας στο παρακάτω Email

freeromanpolanski@sacd.fr

Κείμενο υπογραφών

Petition for Roman Polanski

We have learned the astonishing news of Roman Polanski's arrest by the Swiss police on September 26th, upon arrival in Zurich (Switzerland) while on his way to a film festival where he was due to receive an award for his career in filmmaking.

His arrest follows an American arrest warrant dating from 1978 against the filmmaker, in a case of morals.

Filmmakers in France, in Europe, in the United States and around the world are dismayed by this decision. It seems inadmissible to them that an international cultural event, paying homage to one of the greatest contemporary filmmakers, is used by the police to apprehend him.

By their extraterritorial nature, film festivals the world over have always permitted works to be shown and for filmmakers to present them freely and safely, even when certain States opposed this.

The arrest of Roman Polanski in a neutral country, where he assumed he could travel without hindrance, undermines this tradition: it opens the way for actions of which no-one can know the effects.

Roman Polanski is a French citizen, a renown and international artist now facing extradition. This extradition, if it takes place, will be heavy in consequences and will take away his freedom.

Filmmakers, actors, producers and technicians - everyone involved in international filmmaking - want him to know that he has their support and friendship.

On September 16th, 2009, Mr. Charles Rivkin, the US Ambassador to France, received French artists and intellectuals at the embassy. He presented to them the new Minister Counselor for Public Affairs at the embassy, Ms Judith Baroody. In perfect French she lauded the Franco-American friendship and recommended the development of cultural relations between our two countries.

If only in the name of this friendship between our two countries, we demand the immediate release of Roman Polanski.

________________________________________________________

Κείμενο υπογραφών

Pétition pour Roman Polanski

Nous avons appris avec stupéfaction l’arrestation par la police suisse de Roman Polanski à son arrivée samedi 26 septembre 2009 à Zürich (Suisse), alors que celui-ci se rendait à un Festival de cinéma qui devait lui décerner un prix pour l’ensemble de sa carrière.

Cette arrestation fait suite à un mandat d’arrêt américain prononcé contre le cinéaste en 1978, dans une affaire de mœurs.

Les cinéastes et auteurs français, européens, américains et du monde entier, tiennent à affirmer leur consternation. Il leur semble inadmissible qu'une manifestation culturelle internationale, rendant hommage à l'un des plus grands cinéastes contemporains, puisse être transformée en traquenard policier.

Forts de leur extraterritorialité, les festivals de cinéma du monde entier ont toujours permis aux œuvres d'être montrées et de circuler et aux cinéastes de les présenter librement et en toute sécurité, même quand certains États voulaient s'y opposer.

L'arrestation de Roman Polanski dans un pays neutre où il circulait et croyait pouvoir circuler librement jusqu’à ce jour, est une atteinte à cette tradition : elle ouvre la porte à des dérives dont nul aujourd'hui ne peut prévoir les effets.

Roman Polanski est un citoyen français, un artiste de renommée internationale, désormais menacé d’être extradé. Cette extradition, si elle intervenait, serait lourde de conséquences et priverait le cinéaste de sa liberté.

Les cinéastes, acteurs, producteurs et techniciens, tous ceux qui font le cinéma du monde, tiennent à lui manifester leur amitié et leur soutien.



Όλες οι υπογραφές:

Erika Abrams, Fatih Akin, Yves Alberty, Stephane Allagnon, Woody Allen, Pedro Almodovar, Gianni Amelio, Wess Anderson, Michel Andrieu, Roger Andrieux, Jean-Jacques Annaud, Tomas Arana, Frédéric Aranzueque-Arrieta, Alexandre Arcady, Fanny Ardant, Asia Argento, Marie-Hélène Arnau, Darren Aronofsky, Olivier Assayas, Alexander Astruc, Gabriel Auer, Zdzicho Augustyniak, Alexandre Babel, Vladimir Bagrianski, Lubomila Bakardi, Fausto Nicolás Balbi, Eleonor Baldwin, Jean-François Balmer, Alberto Barbera Museo nazionale de Torino, Luc Barnier, Christophe Barratier, Ernest Barteldes, Carmen Bartl, Pascal Batigne, Anne Baudry, Juan Antonio Bayona, Xavier Beauvois, Liria Begeja, Matthieu Béguelin, Gilles Behat, Jean-Jacques Beineix, Marco Bellochio, Yannick Bellon, Florence Bellone, Monica Bellucci, Véra Belmont, Jacqueline Belon, Jean-Marc Benguigui, Djamel Bennecib, Luc Béraud, Jacob Berger, Alain Berliner, Gael Garcia Bernal, Pascal Berney, Xavier Berry, Bernardo Bertolucci, Giuseppe Bertolucci, Jean-Marie Besset, Marlène Bisson, Arnstein Bjørkly, Lucien Blacher, Virginie Blanc-Brude Bard, Jean-Marc Bloch, Léa Bloch, Catherine Boissière, Anne-Sylvie Bonaud, Olivier Bonnet, Thierry Boscheron, Renata Bosco, Freddy Bossy, Patrick Bouchitey, Cédric Bouchoucha, Paul Boujenah, Frédéric Bourboulon, Katia Boutin, Ian Brady, Jacques Bral, Sophie Bramly, Paulo Branco, Patrick Braoudé, Guila Braoudé, Edwin Brienen, Adrien Brody, Isabelle Broué, Max Brun, Merima Bruncevic, Anne Burki, André Buytaers, Emilie Buzyn, Anthony Byrne, Marco Cacioppo, Gerald Calderon, Monica Cannizzaro, Peggy Carajopoulou-Vavali, John Carchietta, Christian Carion, Henning Carlsen, Jean-Michel Carré, Esteban Carvajal Alegria, Lionel Cassan, Bryan Cassiday, Miss Catadler, Mathieu Celary, Teco Celio, Muriel Cerf, Dabiel Chabannes, Thierry Chabert, Chagi, Jean-Yves Chalangeas, Daniel Champagnon, Christophe Champclaux, Georges Chappedelaine , Fabienne Chauveau, Claire Chazal, Patrice Chéreau, Brigitte Chesneau, Michel Chevalier, Mishka Cheyko, Catherine Chiono, Catherine Chouchan, Elie Chouraqui, Elie Chouraqui, Souleymane Cissé, Jean- Pierre Clech, Henri Codenie, Robert Cohen, Catherine Colassin, Suzanne Colonna, Jean-Paul Commin, Anne Consigny, Alain Cophignon, Alain Corneau, Jérôme Cornuau, Guy Courtecuisse, Miguel Courtois, Antoine Courtray, Guillaume Cousin, Morgan Crestel, Rudyard Cretenet, Dominique Crevecoeur, Penelope Cruz, Alfonso Cuaron, Estelle Cywje, Frédéric Damien, Sophie Danon, Olivier Dard, Luc et Jean-Pierre Dardenne, Isabelle Dassonville, Bruno de Almeida, Bruno de Almeida, Marion de Blaÿ, François de Lamothe, Hervé de Luze, Artus de Penguern, Valérie de Saint-Do, Virginie De Wilde, Olivier Debert, Viviane Decuypere, Guillermo del Toro, Benoît Delmas, Michel Deloore, Jonathan Demme, Nicolaine den Breejen, Ruud den Dryver, Louisa Dent, Edwin Dervaux, Dante Desarthe, Romain Desbiens, Sophie Deschamps, Thomas Desjonquères, Alexandre Desplat, Chris Devi, Rosalinde et Michel Deville, Guillaume D'Ham, Christelle Didier, Kathrin DiPaola, Claire Dixsaut, Julien Doger, Xavier Dolan, Ariel Dorfman, Jean Douchet, Jean Douchet, Fabrice du Welz, Marina Duarte Nunes Ferreira, Danièle Dubroux, Marc Dufrenois, François Duhamel, Sissi Duparc, Jean Dusaussoy, Georges Dybman, Daniel Edinger, Arne Eickenberg, Yaniv Elani, Gerónimo Elortegui, Gerónimo Elortegui, Elrem, Sam Enoch, Peter Lucas Erixon, Ernest, Ann Eyckmans, Jacques Fansten, Joël Farges, Gianluca Farinelli (Cinémathèque de de Bologne), Etienne Faure, Maud et Romain Ferrari, Michel Ferry, Jean Teddy Filippe, Aurélie Fiorentino, Alan Fischer, Martine Fitoussi, Sebastian Fleischhacker, Joy Fleury., Michael Flynn, Hugues Fontenoy, Scott Foundas, Werner Fraai, Jean-Robert Franco, Stephen Frears, Marion Frelat, Thierry Frémaux, Marc Freycon, Nadine Fruchard, Sam Gabarski, Jean Francois Gaillard, René Gainville, Sara Gandolfi, Matteo Garone, Yves Gasser, Tony Gatlif, Catherine Gaudin-Montalto, Jean-Marc Gauthier, Costa Gavras, Nathalie Geiser, Lizi Gelber, Isabelle Gély, Jean-Marc Ghanassia, Alain Gil, Véronique Gillet, Terry Gilliam, Christian Gion, François Girault, Stéphane Gizard, Nelson Gonzalez, Carlos Miguel Bernardo González, Christophe Goumand, Michel Gras, Eric Gravereau, Martin Gregus, Thierry Grizard, Philippe Gruss, Florent Guézengar, Marc Guidoni, Marta Gutowska, Mikael Håfström, Ronald Harwood, Dimitri Haulet, Geert Heirbaut, Buck Henry, Nicole Herbaut de Lamothe, David Heyman, Laurent Heynemann, Joshua Highfield , Dominique Hollier, Isabelle Hontebeyrie, Frédéric Horiszny, Robert Hossein, Jean-Loup Hubert, Wendy Hudson, Alejandro Gonzalez Inarritu, Gilles Jacob, Eric et Veronique et Nicolas Jacquelin, Just Jaeckin, Thomas Jahn, Olivia Janik, Jean-Baptiste Jay, Anne Jeandet, Marie Jergan, Alain Jessua, Renate Jett, Sébastien Jimenez, Arthur Joffé, Pierre Jolivet, Kent Jones (World Cinema Foundation), Peter Josy, Alexandra Julen, Paola Jullian, Roger Kahane, Pierre Kalfon, Elisabeth Kalinowski, Reena Kanji, Nelly Kaplan, Wong Kar Waï, Nicolas Kermel, Darius Khondji, Ladislas Kijno, Muriel Kintziger, Richard Klebinder, Jonathan Klein, Harmony Korinne, Jan Kounen, Chantal Krakowski, Sylvia Kristel, Diane Kurys, Elzbieta Kusak-Majchrzak, Emir Kusturica, Irene Kuznetzova, Jean Labadie, Eliane Lacroux, Eric Lagesse, Michel Laigle, Stéphane Lam, John Landis, Claude Lanzmann, David Lanzmann, André Larquié, Pauline Larrieu, Jacques et Françoise Lassalle, Marc Latil, Carole Laure, Christine Laurent-Blixen, Pierre Laville, Emilien Lazaron, Eric Le Roy, Pierre Le Scouarnec, Fábio Leal, Vinciane Lecocq, Patrice Leconte, Linda Lefebvre, Béatrice Lefoulon, Delphine Legros, Claude Lelouch, Ann Lemonnier, Julieta Lencina, Alain Lenglet, Gérard Lenne, Les Nanaqui, Larry Levine, Charlotte Levy, Lorraine Lévy, Pierre et Renée Lhomme, Katarzyna Lipinska, Jean-Claude Irving Longin, Marceline Loridan-Ivens, Michael Louis Wells, Boris Loundine, Rachel Lowenstein, Catalina Lozano, Hugo Luczyc-Wyhowski, Flore Luquet, Laurence Lustyk, David Lynch, Bania Madjbar, Krzysztof Majchrzak, Laurent Malet, Tim Malieckal, Guy Malugani, Erling Mandelmann, Michael Mann, Yvon Marciano, François Margolin, Jean-Pierre Marois, Tonie Marshall, Alain Martin, Sandrine Martin, Danielle Martinetti, Florent Martinez, Didier Martiny, Mario Martone, Thierry Mathelin, Christine Mathis, Esmeralda Mattei, Nicolas Mauvernay, Yannick Mazet, Christopher, Spencer et Claire Mc Andrew, Natalie Mei, Guillermo Menaldi, Mathieu Mercier, Muriel Mercier, Frédéric Mermoud, Laura Metaxa, Allison Michel, Radu Mihaileanu, Jean-Louis Milesi, Claude Miller, Lionel Miniato, Nelly Moaligou, Jean - Marc Modeste , Mario Monicelli, Jeanne Moreau, Frédéric Moreau, Sarah Moreau-Flament, Gael Morel, Omayra Muñiz Fernández, Stephanie Murat, Christian Mvogo Mbarga, Anna N.Levine, Charles Nemes, Juliette Nicolas-Donnard, Sandra Nicolier, Rachel Noël, Rui Nogueira, Olivier Nolin, Alejandra Norambuena Skira, Fabrice Nordmann, Fabrice O. Joubert, Marc Obéron, Michel Ocelot, David Ogando, Mariana Oliveira Santos, Szentgyörgyi Ottó, Martine Pagès, Eric Pape, Abner Pastoll, Alexander Payne, Nicola Pecorini, Richard Pena (Directeur Festival de NY), Lindsey Pence, Olivier Père, Suzana Peric, Jacques Perrin, Cesare Petrillo, Thomas Pibarot, Michel Piccoli, Arnaud Pierrichon, Stéphane Pietri, Anne Pigeon Bormans, Samuel Pinon, Claude Pinoteau, Michele Placido, Sabrina Poidevin, Agnès Catherine Poirier, Jean-Yves Potel, Stéphane Pozderec, Harry Prenger, Jean et Marie Prévost, Gilbert Primet, Marie-Hélène Raby, Philippe Radault, Tristan Rain, Florence Raphaël, Florence Raphel, Jean-Paul Rappeneau, Joseph Rassam, Rolandas Rastauskas, Brett Ratner, Raphael Rebibo, Carol Reid, Jo Reymen, Laurence Reymond, Yasmina Reza, Christiane Rhein, Jacques Richard, Dominique Robert, Margarita Robski, Jean-Jacques Rochut, Christian Rogler, Yannick Rolandeau, Paul Rondags, Avital Ronell, Frank Roozendaal, Graciela Rosato, Elisabeth Roudinesco, Kontochristopoulou Roula, Laurence Roulet, Joshua Rout, Paolo Roversi, Isabelle Ruh, Martin Ruhe, Sonia Rykiel, Anita S. Chang, Esteban S. Goffin, JOAQUÍN Sabina, Marc Saffar, Ludivine Sagnier, Gabriela Salazar Scherman, Walter Salles, Jean-Paul Salomé, Jean-Frédéric Samie, Marc Sandberg, Léo Scalpel, Jerry Schatzberg, Richard Schlesinger, Daniel Schmidt, Georg Schmithüsen, Julian Schnabel, Pierre Schoendoerffer, Barbet Schroeder, J. Neil Schulman, Pierre Schumacher, Pierre-Alexandre Schwab, Ettore Scola, Luis Gustavo Sconza Zaratin Soares, Martin Scorsese, Carole Scotta, Steven Sedgwick, Andrea Sedlackova, Frank Segier, Michèle Seguin-Sirhugue, Guy Seligmann, Elis Semczuk, Lorenzo Semple Jr, Julien Seri, Joël Séria, Catherine Sermet, Ken Seton-Vyhnal, Sophie Sharkov, Boris Shlafer, Antoine Silber, Pierre Silvant, Charlotte Silvera, Noel Simsolo, Christophe Sirodeau, Abderrahmane Sissako, Beatrice Sisul , Petter Skavlan, Marcin Sokolowski, Loïc Sorel, Paolo Sorrentino, Vassilis Sourapas, Roch Stephanik, Karen Stetler, Denise Stieglitz, Guillaume Stirn, Bernard Stora, Gérard Stum, Jean-Marc Surcin, Tilda Swinton, Piotrek Szymanek, Jean-Charles Tacchella, Radovan Tadic, Mickael Tanguy, Danis Tanovic, Bertrand Tavernier, André Techiné, Cécile Telerman, Harold Alvarado Tenorio, Marie-Ange Terrier, Alain Terzian, Christian Texier, Jean-Paul Thaens, Valentine Theret, Virginie Thévenet, Pascal Thomas, Jeremy Thomas, Marc Thomas Charley, Cyril Thurston, Giuseppe Tornatore, Serge Toubiana, Daniel Treichler, Nadine Trintignant, Julie Turcas, Mitja Tušek, Tom Tykwer, Alexandre Tylski, Stephen Ujlaki, José Antonio Valdés Peña, Jaques Vallotton, Phil van der Linden, Betrand van Effenterre, Leopold van Genechten, Christophe van Rompaey, Dorna van Rouveroy, Elbert van Strien, Vangelis, Alessio Vannetti, Lucília Verdelho da Costa, Christian Verdu, Jean-Pierre Vergne, Sarah Vermande, Julien Veyret, Francesco Vezzoli, Régine Vial, Vivien Villani, Marc Villemain, Jean-François Villemer, Daria Vinault, Verde Visconti, Alain Vorimore, Thomas Vossart, Gilles Walusinski, Eric Watton, Monika Weibel, Dominique Welinski, Wim Wenders, Andy Whittaker, Anaïse Wittmann, A Wolanin, Margot Wolfs, Peter Woltil, Arnaud Xainte, Steve Yeo, Paule Zajdermann, Christian Zeender, Terry Zwigoff.

Et les organisations professionnelles / and professional organizations

- l'Académie des César
- l’API (Association des producteurs Indépendants)
- l'ARP
- l’ARRF – Association des Réalisateurs et réalisatrices de Films - Belgique
- la Cinémathèque Française
- la Cinémathèque de Dijon / Cinémathèque Jean Douchet
- le Festival de Cannes
- le Festival des Rencontres internationales du cinéma de patrimoine de Vincennes
- le Fonds Culturel Franco Américain
- le Groupe 25 images
- Members of the European Producers Club
- la SACD
- Le Bureau National du SFA
- le SPI
- Le Syndicat National des Techniciens de la Production Cinématographique et de Télévision
- l'Union des producteurs de films
- L’équipe du dernier film de Roman Polanski « Ghost »
- Pathé
- Scott Foundas (LA Weekly)

Παναγιώτης Κονδύλης (1943-1998)

Όσα ωφελούν τους ιδιοτελείς προπαγανδίζουν οι αφελείς

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΩΝ ΑΠΟ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ


Γιάννης Σταύρου, Νυχτερινή Θεσσαλονίκη, λάδι σε καμβά

Είμαστε οι ακαδημαϊκοί του HEC (Hellenic Electronic Center) που αριθμεί 5.300 μέλη, Ελληνες Καθηγητές και Διδάκτορες (PhDs) από όλον τον κόσμο. Η πλειοψηφία των μελών μας βρίσκεται στην Ελλάδα. Αν και ο καθένας από εμάς έχει τις δικές του πολιτικές πεποιθήσεις, ο επικεφαλής Οργανισμός μας Hellenic Electronic Center (www.greece.org), είναι ένας μη κομματικοποιημένος Οργανισμός που σκοπόν έχει να προάγει και να υποστηρίξει την Ελληνική Ιστορία και τον Ελληνικόν Πολιτισμό.

Προκειμένου να μας βοηθήσετε για την τελική μας απόφαση για την 4ην Οκτωβρίου, θα σας ήμασταν υπόχρεοι αν μας δίδατε τις απαντήσεις σας στις κατωτέρω ερωτήσεις.
Οι απαντήσεις σας θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα μας και συνεπώς θα πρέπει να θεωρηθούν ως δημόσιο έγγραφο.

Με την ελπίδα να έχουμε μια γρήγορη ανταπόκρισή σας.
Οι Ακαδημαϊκοί του HEC
Hellenic – Professors – Phds@hec.greece.org Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Προς τους
Εξοχότατο Κωνσταντίνο Καραμανλή, Πρωθυπουργό και Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας
Αξιότιμο Γεώργιο Παπανδρέου, Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ
Αξιότιμη Αλέκα Παπαρήγα, Γενική Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ
Αξιότιμο Αλέξη Τσίπρα, Πρόεδρο του ΣΥΝ
Αξιότιμο Γεώργιο Καρατζαφέρη, Πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ.
Αξιότιμο Νίκο Χρυσόγελο, Επικεφαλής του Ψηφοδελτίου των Οικολόγων Πρασίνων

1. Αν και όλα τα αναφερόμενα κατωτέρω θέματα είναι εθνικά, τι πολιτική σκοπεύετε να ακολουθήσετε στα κατωτέρω εθνικά μας θέματα. Συγκεκριμένα τι πολιτική θα ακολουθήσετε:

Α. Για τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας εις βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας στο Αιγαίο και για τις υποδείξεις διαφόρων κυρίων, της ΥΠΕΞ των ΗΠΑ και των θρασύτατων Γραμματέων του ΝΑΤΟ, να διαπραγματευθούμε την εθνική μας κυριαρχία με την Τουρκία;
Β. Για τη μη αποδοχή από μέρους μας για τη Σκοπιανή χώρα, με τις θρασείες «αλυτρωτικές» βλέψεις εις βάρος του Ελληνισμού, οποιασδήποτε ονομασίας που θα περιέχει τη λέξη Μακεδονία;
Γ. Για την κατάργηση του Τουρκικού προξενείου στην Ελληνική Θράκη, που δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης, εκτός του να επιδιώκει να «τουρκοποιήσει» έλληνες πολίτες και του να προσπαθεί με την ανοχή μας να «Κυπροποιήσει» τη Θράκη;
Δ. Για την πορεία της Τουρκίας τον Δεκέμβριο στην ΕΕ, όπου ελέγχεται η Τουρκία για την μη τήρηση των υποχρεώσεων, που με την υπογραφή της απεδέχθη χωρίς να τις τηρήσει, έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας (άνοιγμα των λιμανιών και αεροδρομίων της στα Κυπριακά πλοία και αεροπλάνα). Δηλαδή για έμμεση αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας;
Ε. Για την ενταξιακή πορεία της χώρας,
(α) που διατηρεί στρατεύματα κατοχής στην Κύπρο, ένα πλήρες μέλος της ΕΕ
(β) που απειλεί τη χώρα μας με casus belli αν επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας,
(γ) που μετά τις δήθεν γκρίζες ζώνες απειλεί τώρα και τα κατοικημένα μας νησιά,
(ε) που προσπαθεί να ιδιοποιηθεί (να κλέψει) τον υποθαλάσσιο πλούτο Ελλάδας και Κύπρου και
(στ) που προσπαθεί να μουσουλμανοποιήσει τη χώρα μας με λαθραία εισαγωγή λαθρομεταναστών, κτλ.;

2. Δημογραφικό και υπογεννητικότητα.

Σκοπεύετε να επιδοτήσετε τη γέννηση ελληνοπαίδων άμα τη γεννήσει τους, που είναι ίσως η μόνη μέθοδος για αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας των Ελλήνων που οδηγεί το έθνος μας σε αφανισμό;

3. Μέση Παιδεία

Α. Θα προχωρήσετε σε εισαγωγή στα ΑΕΙ μόνον με την επίδοση στο Λύκειο και με χρήση κατάλληλου μηχανογραφικού συστήματος; Ως γνωστόν ο σημερινός τρόπος των εισαγωγικών έχει διαλύσει την Παιδεία, έχει αχρηστεύσει τα Λύκεια (γιατί οι μαθητές θεωρούν ότι μόνον η φροντιστηριακή μόρφωση χρειάζεται), απομυζά όλους τους Ελληνες χάριν των φροντιστηριάδων, στερεί τους Ελληνόπαιδες από την Παιδεία του Λυκείου που διαμορφώνει χαρακτήρες, τους στερεί κάθε ελεύθερο χρόνο για να ασχοληθούν με πλείστα άλλα κτλ.
Β. Θα λάβετε κάποια μέτρα για το φαινόμενο των καταλήψεων των σχολείων που εμποδίζει τη λειτουργία των σχολείων;
Γ. Θα λάβετε μέτρα για να σταματήσει η απαράδεκτη κομματικοποίηση των ανήλικων μαθητών Λυκείων;
Δ. Τι μέτρα θα λάβετε για αλλαγή της ύλης ορισμένων βιβλίων που έχει διαμορφωθεί σύμφωνα με τις οδηγίες του ιδρύματος CDRC του Σόρος;

4. Ανώτατη Παιδεία

Τι μέτρα θα λάβετε για να σταματήσει η διάλυση της Ανώτατης Παιδείας που έχει οδυνηρές επιπτώσεις για τη χώρα μας;
Συγκεκριμένα τι θα κάνετε για:
Α. Το άσυλο,
Β. Την υποχρεωτική παρακολούθηση στα ΑΕΙ.
Ως γνωστόν στα περισσότερα ΑΕΙ η παρακολούθηση δεν είναι υποχρεωτική και έχουν μετατραπεί σε εξεταστικά κέντρα αντιγραφής υπό την ανοχή συνήθως των επιτηρητών.
Γ. Για τις καταλήψεις που εμποδίζουν τη λειτουργία των ΑΕΙ.
Δ. Για την κομματικοποίηση των πάντων στα ΑΕΙ (Καθηγητών, σπουδαστών, διοικητικών οργάνων) και τις απαράδεκτες συμφωνίες και μεθοδεύσεις και εκβιασμούς που εν γένει γίνονται μεταξύ των κομματικών φατριών για πλείστα θέματα (εκλογές διοικητικών οργάνων, ίσως και Καθηγητών κτλ.);

5. Λαθρομεταναστευτικό

Τι μέτρα θα λάβετε για να αποφευχθεί η με τα σημερινά δεδομένα μαθηματικά προβλεπόμενη σύντομη μουσουλμανοποίηση της χώρας μας με καταστροφικές συνέπειες για τον Ελληνισμό και τον Ελληνικό πολιτισμό;
Δεν είναι δυνατόν να ακολουθούνται τυφλά και ερήμην της γνώμης του ανημέρωτου Ελληνικού λαού οι «προσταγές» της παγκοσμιοποίησης για ανοικτά σύνορα που μας οδηγούν στην καταστροφή.

6. Παγκοσμιοποίηση

Τι μέτρα θα λάβετε για να ενημερωθεί ο Ελληνικός λαός για την ερήμην του εφαρμοζόμενη παγκοσμιοποίηση με έμμεσες μέσω ΕΕ εντολές των ΗΠΑ;
Το πού οδηγεί η εφαρμογή των εντολών αυτών είναι ήδη φανερόν (σε ένα απάνθρωπο κράτος με όρια σύντομα συνταξιοδότησης της τάξης των 70 ετών, με ανεργία μετά τα 50 χωρίς κανένα εισόδημα και επακόλουθο τραγικές καταστάσεις κτλ.).

7. Ενοπλες Δυνάμεις

Θα συνεχίσουν οι Ενοπλες Δυνάμεις να αποτελούν την ασπίδα και τον εγγυητή της ακεραιότητας της Ελλάδας ή, όπως διαδίδεται, στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης θα υποβαθμιστούν και με σχεδόν κατάργηση της στρατιωτικής θητείας θα μεταμετασχηματισθούν σε αντιτρομοκρατικές κυρίως δυνάμεις καταστολής;

8. Σύνταγμα της χώρας

Τι σκοπεύετε να κάνετε με το Σύνταγμα της χώρας που προβλέπει έναν παντοδύναμο Πρωθυπουργό; Θα προβείτε σε αναθεώρησή του ώστε να προβλέπονται ασφαλιστικές δικλείδες στην ίσως καμία φορά επικίνδυνη παντοδυναμία του Πρωθυπουργού από έναν εκλεγόμενο από τον λαό Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

9. Εκκλησία Ελλάδος – Οικουμενικό Πατριαρχείο

α) Ποιες είναι οι θέσεις σας για την εκκλησιαστική περιουσία;
β) Προβλέπεται από το κόμμα σας τυχόν τροποποίηση του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας; Σε ποια άρθρα και με ποιο στόχο;
γ) Ποια είναι η θέση σας για το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τα κυριαρχικά του δικαιώματα, τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως; Θα υποστηρίξετε την προσφυγή του Οικουμενικού Πατριάρχου για αναγνώριση του τίτλου του ως Οικουμενικού εκ μέρους της Τουρκίας;
δ) Ποιες είναι οι θέσεις σας για τον Αγιον Ορος (τυχόν κατάργηση αβάτου, αλλαγή καταστατικού του χάρτη, δήμευση περιουσίας μονών κλπ.);

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2009

Εκλογολογία & νεοελληνική παρακμή


Γιάννης Σταύρου, Ταξίδι, λάδι σε χαρτί

Σιχαινόμαστε την εκλογολογία και τις νεοταξικές εκλογές γιατί είμαστε πλέον εμείς οι πρόσφυγες στην ίδια μας την πατρίδα. Δεν υπάρχει χώρος για μας σε κανένα επίπεδο της χώρας μας. Είμαστε απόλυτα απομονώμένοι από την νεοελληνική πολιτική, την κοινωνία, την νεοβαρβαρική εκφορά της γλώσσας, απ' όλα...

Και δεν υπάρχει διέξοδος πια. Ήταν μοιραίο να μας βρεί εν ζωή η παρακμή της Ελλάδας. Συμβαίνει στους παλιούς πολιτισμούς - άπειρα τα παραδείγματα. Το κακό είναι ότι επέρχεται το τέλος σε όλη τη Δύση, σε όλα τα σημεία που αποκαλούμε δυτικό πολιτισμό.

Στον τόπο μας απλά τα πράγματα είναι πιο ζοφερά, πιο γελοία, πιο αποπνικτικά καθώς απουσίαζαν οι υποδομές που θα καθυστερούσαν λίγο την καταστροφή. Κι είναι μια παρακμή άσχημη, αντιαισθητική, ερεβώδης που παραπέμπει σε σκουπιδώνες, χαβούζες και ορμέμφυτες καννιβαλικές διαθέσεις. Μια παρακμή που δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον ή έστω καβαφικό ρομαντισμό...

Εξαιρετικό το άρθρο του Χρήστου Γιανναρά στη σημερινή Καθημερινή, μια βδομάδα πριν απο την εκλογική ιλαροτραγωδία. Το δημοσιεύουμε ως έχει:

«Μηδέν στο πηλήκιο»!

Tου Χρηστου Γιανναρά

Ναι, το είπε ο ανελλήνιστος: «Και τι κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο»!

Υπήρξε υπουργός Παιδείας, υπουργός Εξωτερικών, ετοιμάζεται να είναι αυριανός πρωθυπουργός των Ελλήνων. Και δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» (αποτέλεσμα της διαίρεσης δύο αριθμών) από το «πηλήκιο» (στρατιωτικό κάλυμμα της κεφαλής).

Η Ελλάδα δεν είναι ούτε γεωγραφία ούτε Ιστορία αλλοτριωμένη σε ιδεολόγημα. Είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα. Οσο υπήρχαν Ελληνες, πρώτη ανάγκη είχαν: «Ελευθερία και γλώσσα» (Σολωμός). Ελευθερία είναι η κατακτημένη ετερότητα, η ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου, να αυτοκαθορίζεσαι, όχι να σε διαφεντεύουν άλλοι. Και η γλώσσα σαρκώνει την ετερότητα, καθιστά τον αυτοκαθορισμό κοινή, κοινωνούμενη πράξη.

Ο ανελλήνιστος πολιτικός αρχηγός δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο». Πώς να εμπιστευθούμε ότι καταλαβαίνει πού βρίσκονται τα γλωσσικά σύνορα της ελληνικής ετερότητας: ποια η διαφορά (βιωματικού φορτίου αιώνων) ανάμεσα στην «κοινωνία» και στη «societas», στη «δημοκρατία» και στη «respublica», στον «λόγο» και στη «ratio», στην «αλήθεια» και στη «veritas», στο «πρόσωπο» και στην «persona», στον «νόμο» και στη «lex». Και αν στις διαφορές αυτές δεν έχει ριζωμένα παιδικά βιώματα πατρίδας, τι θα υπερασπίσει σαν πρωθυπουργός; Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν και την κατά κεφαλήν καταναλωτική ευχέρεια; Αλλά τότε ας δικτυωθεί καλύτερα η οικογένειά του να τον κάνει πρωθυπουργό σε κράτος με γλώσσα (και συνείδηση) δίχως ετερότητα - σε κανένα Βέλγιο ή Λουξεμβούργο.

Οι επερχόμενες εκλογές, στις 4 Οκτωβρίου 2009, θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του Νοεμβρίου 1920, τότε που οι Ελληνες, ασυλλόγιστα και φανατισμένα, όδευαν προς τη συμφορά. Σαν οσμή και τώρα στην ατμόσφαιρα η ανατριχίλα από το κακό που συνοδεύει πάντα την αλογία και την τυφλότητα. Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει σήμερα αμφιλεγόμενος ηγέτης, δίλημμα για τον λαό. Μια παράδοση στόχων αλήθειας και ποιότητας ζωής τρεισήμισι χιλιάδων χρόνων παραδίνεται (από αμηχανία, αγανάκτηση ή απερισκεψία) στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο».

Δεν φταίει που είναι ανελλήνιστος ο μεθοδικά κατασκευασμένος «ηγέτης». Δεν είχε παιδικά βιώματα πατρίδας στην Ελλάδα ούτε γλώσσα μητρική τα ελληνικά. Το κρίμα και η ιστορική ευθύνη είναι των παραιτημένων από τη σκέψη και την κρίση τους ψηφοφόρων. Ο ίδιος απέδειξε απροσχημάτιστα πόσο έτοιμος είναι να απεμπολήσει κοιτίδες της ελληνικής πρότασης πολιτισμού, όταν προπαγάνδιζε, δίχως αιδώ ή λύπη, την εξωφρενική πλεκτάνη του Σχεδίου Ανάν για την Κύπρο. ΄Η, πριν από λίγες μέρες, με τις δηλώσεις του εκπροσώπου του για το Σκοπιανό.

Στην προεκλογική του εκστρατεία μιλάει μόνο για λεφτά, πώς θα μπουκώσει τον Ελλαδίτη της παρακμής με ψευδαισθητική ευζωία. Ούτε λέξη για τις τουρκικές έμπρακτες (καθημερινής βίας) απαιτήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο, για τα πολιτικά καμώματα του «κομμουνιστή» (αλλά νατοϊκής ποδηγέτησης) προέδρου της Κύπρου να νεκραναστήσει, μαζί με τον Ταλάτ, την εκτρωματική πανουργία του Ανάν. Ούτε σχολίασε ποτέ (όπως και κανένας Ελλαδίτης πολιτικός) τον προγραμματικό αφελληνισμό της παιδείας και των θεσμών στην Κύπρο από το καθεστώς Χριστόφια.

Το ορθολογικό συμπέρασμα είναι αδυσώπητο: Η ελληνικότητα της Κύπρου, η ελληνικότητα του ονόματος Μακεδονία αφήνουν παγερά αδιάφορο τον αυριανό πρωθυπουργό της Ελλάδας. Τι φυσικότερο να τον αφήνει αδιάφορο και η ελληνικότητα του Αιγαίου, της Θράκης, του Καστελλόριζου, της Λήμνου, της Μυτιλήνης. Με ανελλήνιστη ηγεσία, βουβή και άλαλη για τα εθνικά θέματα, ο ορθολογισμός μεταγγίζει τον φόβο της σαφέστατα επαπειλούμενης συμφοράς. Γι' αυτό και οι επερχόμενες εκλογές θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του 1920, έχουν μια πρόγευση φόβου προσφυγιάς, ξεριζωμού, ίσως αίματος. Τα σημάδια της πολιτικής «σταδιοδρομίας», ώς τώρα, του γλωσσικά ανελλήνιστου μάλλον βεβαιώνουν ότι, αν γίνει πρωθυπουργός, η «λύση» του Κυπριακού, του Σκοπιανού, της μοιρασιάς του Αιγαίου θα επιβληθεί μέσα σε εβδομάδες ή ελάχιστους μήνες. Ομως Θρακιώτες, Καστελλοριζιοί, Μυτιληνιοί, μέσα στο περίπου 40% των Ελλαδιτών ψηφοφόρων, χοροπηδάνε, με πράσινες σημαιούλες, κάτω από το μπαλκόνι του ξενότροπου κομματάρχη διαδηλώνοντας την ίδια εκείνη επιλογή του 1920: «Μικράν Ελλάδα», συρρικνωμένη, και ούτε λόγος για «έντιμον» - σήμερα τη θέλουμε «πάροχον καταναλωτικής ευχέρειας».

Εναλλακτική λύση; Μα είναι φανερό πως δεν υπάρχει, ο ανελλήνιστος δεν έχει αντίπαλο. Η «Νέα Δημοκρατία» έχει τελειώσει πολιτικά, ήταν είκοσι χρόνια ανύπαρκτη ως αντιπολίτευση και πέντε χρόνια ανύπαρκτη ως κυβέρνηση. Σίγουρα δεν μπερδεύει το «πηλίκον» με το «πηλήκιο», αλλά έχει πια αποδείξει, επί είκοσι έξι χρόνια, ότι είναι το ίδιο ή και πιο θεαματικά ανελλήνιστη: στα μπλα-μπλα που με στόμφο εκφέρει και στα αυτοκτονικής ατολμίας διαχειριστικά της ενεργήματα. Δεν πιστεύει αυτό το κόμμα σε τίποτα, το μόνο που ήθελε, και προσπάθησε υστερικά, ήταν να γίνει ΠΑΣΟΚ. Και δεν τα κατάφερε. Αποδείχτηκε, εκτός από εξωφρενικά ανίκανη, και ανήκεστα φαύλη.

Μένει ακόμα μία εβδομάδα ώς τις εκλογές. Η πορεία της χώρας είναι προδιαγεγραμμένη, όσοι οσφραίνονται τα επερχόμενα νιώθουν ανήμποροι να αναχαιτίσουν την αλογία. Για την εξαφάνιση των «εθνικών» θεμάτων και της άμυνας από την προεκλογική ατζέντα θα μπορούσε να έχει υπάρξει κάποια παρήγορη παρέμβαση (συμβολική αντίσταση συλλογικής αξιοπρέπειας) της Ακαδημίας Αθηνών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Εχει μάλλον χαθεί η επίγνωση ότι μπροστάρηδες στην κοινωνία δεν μπορεί να είναι μόνο οι ανυπόληπτοι επαγγελματίες της εξουσιαστικής μονομανίας και ιδιοτέλειας.

Τουλάχιστον, στην εβδομάδα που απομένει, ας μπορούσε να εμφανιστεί ένας τίμιος και ανυστερόβουλος «εκλογολόγος» από αυτούς που σπουδάζουν την σε βάρος μας πανουργία των εκλογικών νόμων, να μας συμβουλέψει: Ποια είναι η αποτελεσματικότερη οδός για να αποτραπεί η αυτοδυναμία του ανελλήνιστου: Η αποχή; Η υπερψήφιση εξωκοινοβουλευτικών κομματιδίων «της πλάκας»; Το λευκό; Το άκυρο;

Στη δεκαετία του 1950 ή '60, αν ένας πολιτικός μιλούσε για «μηδέν στο πηλήκιο» θα είχε τελειώσει αυθημερόν την καριέρα του μέσα στον γενικό καγχασμό. Η γλωσσική ευαισθησία ήταν τέτοια, που επέτρεπε στο χιούμορ του Μποστ να λειτουργεί καθολικά στην ελληνική κοινωνία και να σπάζει κόκαλα. Σήμερα, μια σατυρική ιδιοφυΐα με τη γλώσσα του Μποστ δεν θα προκαλούσε ούτε μειδίαμα. Μέσα σε πενήντα χρόνια οι Ελληνες ξεριζώθηκαν μεθοδικά από τη συνέχεια της γλώσσας τους, από την κοινή σάρκα και κοινωνούμενη πράξη του αυτοκαθορισμού τους, της ετερότητάς τους.

Αυτή η απώλεια φαίνεται πως πρέπει να μετρηθεί και με εδαφική συρρίκνωση. Το ιστορικό τέλος ιστορικών λαών πάντοτε εντοπίζεται και χαρτογραφημένο.

Ψηφίζουμε Κ.Ο.Τ.Ε.Σ (Καπνιστικές Ομάδες για την Τέχνη και την Εικαστική Συγκρότηση)

kot

Οι Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. (Καπνιστικές Ομάδες για την Τέχνη και την Εικαστική Συγκρότηση) καλούν τους απανταχού καλλιτέχνες όπως και τα άτομα με αισθητική και καλλιέργεια να υποστηρίξουν το πρώτο αμιγές κίνημα αισθητικής.

Χωρίς χορηγούς και σπόνσορες και με μοναδικούς συμμάχους το χιούμορ και την κουλτούρα, οι Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. (Καπνιστικές Ομάδες για την Τέχνη και την Εικαστική Συγκρότηση) απευθύνονται σε ανθρώπους που δεν τους αφορούν η καταπίεση της πολιτικής ορθότητας, οι διακρίσεις σε οιαδήποτε βάση, τα κοινωνικά και οποιουδήποτε είδους πρότυπα. Ανθρώπους που αποφασίζουν ελεύθερα μόνο με βάση την κρίση και την καλλιέργεια τους και που θεωρούν αναφαίρετο το δικαίωμα τους να αυτοπροσδιορίζονται σε όλα τα επίπεδα της ζωής τους.

Οι Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. κατεβαίνουν στην Α΄ Αθηνών...

περισσότερα

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

Προστασία απέναντι στη βλακεία, την εκλογολογία, την επικαιρότητα...

Πώς θα προστατευθούμε από την απύθμενη βλακεία της εποχής και της επικαιρότητας;
Ένα φάρμακο μόνο υπάρχει. Να αλλάξουμε εποχή και να καταφύγουμε στην σκέψη των κλασικών...

Δημοσιεύουμε ως έχει την ανάρτηση στο blog "ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥ" και προσυπογράφουμε:


Γιάννης Σταύρου, Ναυτικό τοπίο, λάδι σε χαρτί

Αντί εκλογολογίας, επιλέγουμε Λα Ροσφουκό...

Για λόγους υγείας, αισθητικής, διατήρησης ψυχραιμίας & απόστασης από βλακεία, διανοητικής ακεραιότητας κλπ.
Η μετάφραση από τα αγγλικά, δική μας - λιγο πρόχειρη...

Francois de La Rochefoucauld


If we did not flatter ourselves, the flattery of others could never harm us.
Εάν δεν κολακεύουμε τους εαυτούς μας, η κολακεία των άλλων ποτέ δεν θα μας βλάψει.

If we had no faults of our own, we should not take so much pleasure in noticing those in others.
Εάν δεν είχαμε δικά μας ελαττώματα, δεν θα αντλούσαμε τόσο πολλή ευχαρίστηση παρατηρώντας τα στους άλλους.

Innocence does not find near so much protection as guilt.
Η αθωότητα δεν προστατεύεται ποτέ τόσο πολύ όσο η ενοχή

It is from a weakness and smallness of mind that men are opinionated; and we are very loath to believe what we are not able to comprehend.
Από αδυναμία και μικρότητα του μυαλού οι άνθρωποι είναι αδιάλλακτοι· και είμαστε πολύ απρόθυμοι να πιστέψουμε ό,τι δεν είμαστε ικανοί να κατανοήσουμε.

It is often laziness and timidity that keep us within our duty while virtue gets all the credit.
Είναι συχνά η τεμπελιά και η δειλία που μας κρατούν στο καθήκον μας ενώ η αρετή παίρνει όλα τα εύσημα.

Mediocre minds usually dismiss anything which reaches beyond their own understanding.
Τα μέτρια μυαλά συνήθως απορρίπτουν ό,τι αδυνατούν να κατανοήσουν

Nothing prevents one from appearing natural as the desire to appear natural.
Τίποτα δεν αποτρέπει κάποιον να εμφανίζεται φυσικός όσο η επιθυμία να εμφανίζεται φυσικός.

People always complain about their memories, never about their minds.
Οι άνθρωποι πάντα παραπονιούνται για τις αναμνήσεις τους, ποτέ για τα μυαλά τους.

Perfect behaviour is born of complete indifference.
Η τέλεια συμπεριφορά είναι γέννημα της πλήρους αδιαφορίας

Perfect Valour is to do, without a witness, all that we could do before the whole world.
Τέλεια ανδρεία σημαίνει να διαπράττεις, χωρίς κανένα μάρτυρα, όλα αυτά που θα μπορούσες να διαπράξεις μποστά σ’ολόκληρο τον κόσμο.

Philosophy finds it an easy matter to vanquish past and future evils, but the present are commonly too hard for it.
Η φιλοσοφία βρίσκει εύκολο θέμα όταν συντρίβει παρελθόντα και μελλοντικά κακά, όμως τα παρόντα είναι συνήθως πάρα πολύ δύσκολα γι’ αυτήν.

Quarrels would not last long if the fault was only on one side.
Οι φιλονικίες δεν θα διαρκούσαν πολύ εάν το σφάλμα βρισκόταν ήταν μόνο στη μια πλευρά.

The principal point of cleverness is to know how to value things just as they deserve.
Το κύριο σημείο της ευφυίας είναι να γνωρίζεις να εκτιμάς τα πράγματα όπως ακριβώς το αξίζουν.

The reason why so few people are agreeable in conversation is that each is thinking more about what he intends to say than others are saying.
Ο λόγος για τον οποίο τόσο λίγοι άνθρωποι συμφωνούν στη συζήτηση είναι γιατί ο καθένας σκέφτεται περισσότερο για αυτό που σκοπεύει να πει παρα γι’αυτό που λένε οι άλλοι.

The surest way to be deceived is to consider oneself cleverer than others.
Ο πιό σίγουρος τρόπος να εξαπατηθεί κανείς είναι να θεωρήσει τον εαυτό του εξυπνότερο από τους άλλος.

There are various sorts of curiosity; one is from interest, which makes us desire to know that which may be useful to us; and the other, from pride which comes from the wish to know what others are ignorant of.
Υπάρχουν διάφορα είδη περιέργειας· κάποιο είναι από το ενδιαφέρον, που μας κάνει να επιθυμούμε να γνωρίζουμε ό,τι μπορεί να μας αποβεί χρήσιμο· και το άλλο, από την υπερηφάνεια που προέρχεται από την επιθυμία να γνωρίζουμε ό,τι οι άλλοι αγνοούν.

There is nothing men are so generous of as advice.
Σε τίποτα οι άνθρωποι δεν είναι τόσο γεναιόδωροι όσο στις συμβουλές.

Those who are incapable of committing great crimes do not readily suspect them in others.
Αυτοί που είναι ανίκανοι να διαπράξουν μεγάλα εγκλήμτα δεν τα υποψιάζονται εύκολα στους άλλους.

Those who occupy their minds with small matters, generally become incapable of greatness.
Αυτοί που απασχολούν το μυαλό τους με μικροθέματα, γίνονται ανίκανοι για το μεγαλειώδες.

Though men are apt to flatter and exalt themselves with their great achievements, yet these are, in truth, very often owing not so much to design as chance.
Παρ’όλο που οι άνθρωποι αρέσκονται να κολακεύουν και να εξυψώνουν τους εαυτούς τους για τα μεγάλα τους επιτεύγματα, στην πραγματικότητα, αυτά οφείλονται όχι τόσο στον σχεδιασμό όσο στην τύχη.

Usually we praise only to be praised.
Συνήθως εγκωμιάζουμε μόνο για να εγκωμιαστούμε.

Virtue would go far if vanity did not keep it company.
Η αρετή θα πήγαινε μακριά εάν η ματαιοδοξία δεν της κρατούσε συντοφιά.

We always love those who admire us, but we do not always love those whom we admire.
Συνήθως αγαπούμε όσους μας θαυμάζουν, αλλά δεν αγαπούμε πάντα όσους εμείς θαυμάζουμε.

We are more interested in making others believe we are happy than in trying to be happy ourselves.
Ενδιαφερόμαστε περισσότερο να κάνουμε τους άλλους να θεωρούν ότι είμαστε ευτυχείς παρά προσπαθούμε να είμαστε οι ίδιοι ευτυχείς..

We are never so ridiculous through what we are as through what we pretend to be.
Δεν είμαστε ποτέ τόσο γελοίοι μέσω αυτού που είμαστε όσο μέσω αυτού που προσποιούμαστε ότι είμαστε

We are so accustomed to disguise ourselves to others that in the end we become disguised to ourselves.
Έχουμε τόσο εξοικιωθεί να μεταμφιέζουμε τον εαυτό μας απέναντι στους άλλους που στο τέλος μεταμφιεζόμαστε κι απέναντι στον εαυτό μας.

We easily forgive our friends those faults that do no affect us ourselves.
Εύκολα συγχωρούμε στους φίλους μας όσα σφάλματα δεν έχουν επίδραση πάνω μας.

We have no patience with other people's vanity because it is offensive to our own.
Δεν έχουμε υπομονή με την ματαιοδοξία των άλλων ανθρώπων γιατί δυσαρεστεί τη δική μας.

We often forgive those who bore us, but we cannot forgive those whom we bore.
Συχνά συγχωρούμε αυτούς που βαριόμαστε, αλλά δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε όσους μας βαριούνται.

We often pardon those that annoy us, but we cannot pardon those we annoy.
Συχνά συγχωρούμε αυτούς που μας ενοχλούν, αλλά δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε όσους ενοχλούμε.

We only confess our little faults to persuade people that we have no big ones.
Ομολογούμε μόνο τα μικρά μας σφάλματα για να πείσουμε τους ανθρώπους ότι δεν έχουμε διαπράξει μεγάλα.

We promise according to our hopes and perform according to our fears.
Υποσχόμαστε σύμφωνα με τις ελπίδες μας και εκτελούμε σύμφωνα με τους φόβους μας.

We promise in proportion to our hopes, and we deliver in proportion to our fears.
Υποσχόμαστε σε αναλογία με τις ελπίδες μας και διανέμουμε σε αναλογία με τους φόβους μας.

We should often feel ashamed of our best actions if the world could see all the motives which produced them.
Θα αισθανόμασταν συχνά ντροπή για τις καλύτερές μας πράξεις εάν ο κόσμος μπορούσε να δει όλα τα κίνητρα που τις παρήγαγαν

Weakness of character is the only defect which cannot be amended.
Η αδυναμία του χαρακτήρα είναι η μόνη ατέλεια που δεν μπορεί να τροποποιηθεί

What keeps us from abandoning ourselves entirely to one vice, often, is the fact that we have several.
Αυτό που μας κρατά από το να εγκαταλειφθούμε ολοκληρωτικά σε μια κακία, συχνά, είναι το γεγονός ότι διαθέτουμε αρκετές.
What men have called friendship is only a social arrangement, a mutual adjustment of interests, an interchange of services given and received; it is, in sum, simply a business from which those involved propose to derive a steady profit for their own self-love.
Αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν τη φιλία είναι μόνο μια κοινωνική ρύθμιση, μια αμοιβαία προσαρμογή ενδιαφερόντων, μια ανταλλαγή αποδιδομένων και λαμβανομένων υπηρεσιών· είναι, συνοπτικά, απλά μια επιχείρηση από την οποία όσοι εμπλέκονται σκοπεύουν να αντλήσουν ένα σταθερό κέρδος χάριν της αγάπης στον εαυτό τους και μόνο.

What seems to be generosity is often no more than disguised ambition, which overlooks a small interest in order to secure a great one.
Αυτό που φαίνεται ως γενναιοδωρία δεν είναι τίποτα παραπάνω από μεταμφιεσμένη φιλοδοξία, η οποία αγνοεί ένα μικρό ενδιαφέρον προκειμένου να εξασφαλιστεί ένα μεγάλο.

What we call generosity is for the most part only the vanity of giving; and we exercise it because we are more fond of that vanity than of the thing we give.
Ό,τι αποκαλούμε γενναιοδωρία είναι ως επί το πλείστον μόνο η ματαιοδοξία του δοσίματος· και το ασκούμε επειδή κλίνουμε περισσότερο στη ματαιοδοξία παρά στα πράγματα που δίνουμε.

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009

Ας απολαύσουμε τους καφέδες μας επιτέλους...

Σύμφωνα με τελευταίες έρευνες, η καφείνη μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρησιμη στην αντιμετώπιση της νόσου του Αλτσχάιμερ!

Ας πίνουμε λοιπόν άφοβα τον καφέ μας πολλές φορές τη μέρα…Επιτέλους μια απόλαυση επιτρέπεται! Νάταν κι ο καπνός το ίδιο απαραίτητος…

kek-sm

Γιάννης Σταύρου, Κόκκινο χαρμάνι, λάδι σε καμβά

Η καταπληκτική είδηση απο την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 12-7-2009. Ακολουθεί το άρθρο:

Ο καφές φάρμακο κατά του διανοητικού εκφυλισμού

Η έμφαση που έχει δοθεί τα τελευταία χρόνια από τις νευροεπιστήμες στην αντιμετώπιση των νευροεκφυλιστικών ασθενειών φαίνεται πως αποδίδει καρπούς. Ιδιαίτερα ελπιδοφόρα είναι τα δεδομένα που αφορούν όσους πάσχουν από Αλτσχάιμερ, μια πολύ διαδεδομένη ασθένεια που πλήττει τις ανώτερες νοητικές λειτουργίες μεγάλου αριθμού ατόμων παγκοσμίως.

Από πρόσφατες έρευνες προέκυψε ότι η υποχώρηση της νόσου είναι στενά συνυφασμένη με τη διατροφή. Μια νέα έρευνα ανέδειξε την ευεργετική επίδραση της καφεΐνης σε γενετικά τροποποιημένα πειραματόζωα που εμφάνιζαν μνημονικό εκφυλισμό όμοιο με αυτόν που εκδηλώνεται σε ασθενείς που πάσχουν από Αλτσχάιμερ.

Ηταν γνωστό ότι οι ασθενείς με Αλτσχάιμερ παρουσιάζουν στον εγκέφαλό τους ιδιαίτερα αυξημένα επίπεδα συγκέντρωσης της πρωτεΐνης βήτα αμυλοειδούς. Αμερικανοί ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νότιας Φλόριντα διαπίστωσαν ότι η καφεΐνη μπορεί να μειώσει σημαντικά τα επίπεδα της πρωτεΐνης αυτής στο αίμα, τουλάχιστον στα ποντίκια που χρησιμοποιήθηκαν για τη συγκεκριμένη έρευνα.

Η έρευνα αυτή, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Journal of Alzheimer’s Disease» σε δύο ξεχωριστά άρθρα, βασίστηκε σε προηγούμενη μελέτη Πορτογάλων επιστημόνων, οι οποίοι είχαν διαπιστώσει ότι ασθενείς που έπασχαν από Αλτσχάιμερ είχαν καταναλώσει λιγότερο καφέ κατά τις δύο προηγούμενες δεκαετίες της ζωής τους σε σύγκριση με άτομα που δεν έπασχαν από την ασθένεια. Εκτοτε και άλλες μελέτες διατύπωσαν την υπόθεση ότι μια μέτρια κατανάλωση καφεΐνης ενδεχομένως να συνέβαλλε στην επιβράδυνση του διανοητικού εκφυλισμού που επέρχεται με το γήρας. Οι μελέτες όμως αυτές δεν είχαν επιβεβαιωθεί πειραματικά.

Η έρευνα των Αμερικανών νευροεπιστημόνων κατάφερε τώρα ακριβώς αυτό: αφενός να ελέγξει τις επιπτώσεις της καφεΐνης στη λειτουργία της μνήμης και αφετέρου να τις απομονώσει από την επενέργεια άλλων παραγόντων, όπως η διατροφή και η σωματική άσκηση.

Από τα πειράματα που έκαναν σε γενετικά τροποποιημένα ποντίκια, οι Αμερικανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα ποντίκια στην ηλικία των 18-19 μηνών, ηλικία που αντιστοιχεί στον άνθρωπο περίπου στα 70 χρόνια, παρουσίαζαν εμφανή προβλήματα μνήμης. Οι ερευνητές αποφάσισαν τότε να χορηγήσουν στα μισά ποντίκια 500 mg καφεΐνη την ημέρα (ένα φλιτζανάκι καφέ περιέχει 100-120 mg καφεΐνη και ένα φλιτζάνι τσάι 70-90 mg).

Μετά δύο μήνες οι ποντικοί στους οποίους είχε χορηγηθεί καφεΐνη παρουσίασαν σημαντική βελτίωση στα μνημονικά τεστ, επιδεικνύοντας επιδόσεις ανάλογες με των συνομήλικών τους φυσιολογικών ποντικών. Αντίθετα, οι ποντικοί στους οποίους είχαν χορηγηθεί μόνο ψευδοφάρμακα (placebo) εξακολούθησαν να παρουσιάζουν απώλεια μνήμης. Επιπλέον, οι ποντικοί που είχαν λάβει καφεΐνη παρουσίασαν μειωμένη συγκέντρωση της πρωτεΐνης βήτα αμυλοειδούς κατά 50%. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό ίσως σημαίνει ότι η καφεΐνη μπλοκάρει τις βιοχημικές διαδικασίες που οδηγούν στην υπερπαραγωγή της πρωτεΐνης αυτής στον εγκέφαλο.

Κατά τον Gary Arendash, κύριο συγγραφέα ενός από τα δύο άρθρα, χάρη στα νέα δεδομένα διανοίγονται νέες ερευνητικές προοπτικές για την αντιμετώπιση της νόσου στον άνθρωπο. Δεν αποκλείει μάλιστα το ενδεχόμενο η καφεΐνη να αποδειχθεί ακόμη και θεραπευτικό μέσο κατά της νόσου και όχι απλώς μια στρατηγική στην κατεύθυνση της πρόληψης. *

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2009

Νύχτες του Αυγούστου

Ο αυγουστιάτικος νυχτερινός ουρανός. Νύχτα στην Ακρόπολη…

acropolis-moon-x

Γιάννης Σταύρου, Ακρόπολη 1970, λάδι σε καμβά

Παραμένει μαγικός κι απίστευτα όμορφος. Κάτι που δεν κατάφερε να καταστρέψει η αντιαισθητική εποχή μας. Εξάλλου η νύχτα σκεπάζει μαγικά όλες τις ασχήμιες…

Ας απολαύσουμε σήμερα το βράδυ τα πεφταστέρια κι ας κάνουμε μια ευχή – όπου κι αν βρισκόμαστε, στα νησιά, στην Αθήνα, στην Αττική…

(απο COSMO.GR):

Ένα μοναδικό θέαμα στον ελληνικό ουρανό, τη βροχή των διαττόντων αστέρων, που είναι γνωστοί ως Περσείδες, θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το βράδυ της Τρίτης και της Τετάρτης (11 και 12/08).

Οι αστρονόμοι επισημαίνουν πως οι καλύτερες ώρες για να παρατηρήσει κανείς το φαινόμενο, που καλύπτει όλο τον ουρανό και είναι ορατό και με γυμνό μάτι, είναι λίγο πριν το ξημέρωμα, ενώ συστήνουν σε όποιον έχει την υπομονή και το απολαύσει, να μην κοιτάει τη σελήνη, καθώς περιορίζει τη νυχτερινή όραση.

Η βροχή διαττόντων αστεριών ονομάστηκε Περσείδες, επειδή η περιοχή του ουρανού, από την οποία φαίνεται να ξεκινά η εντυπωσιακή πορεία τους, είναι ο βόρειος αστερισμός του Περσέα.

Σύμφωνα με τους αστρονόμους, οι Περσείδες οφείλουν την ύπαρξή τους στον κομήτη 109P/Swift-Tuttle, που πραγματοποιεί μία πλήρη περιφορά γύρω από τον ήλιο, κάθε 130 χρόνια.,

Αυτό που παρατηρούμε είναι στην πραγματικότητα τα σωματίδια σκόνης και βράχων που άφησε στο πέρασμά του μέσα από το ηλιακό σύστημα ο κομήτης αυτός.

Και καθώς η γη περνά μέσα από το νέφος των σωματιδίων αυτών, υπό τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες, λαμβάνει χώρα στο νυχτερινό ουρανό το σχετικό φαντασμαγορικό θέαμα.

Οι Περσείδες παρατηρούνται συνήθως μεταξύ 23 Ιουλίου και 20 Αυγούστου κάθε χρόνου, με μέσο ρυθμό περίπου 60 με 80 μετεώρων την ώρα, ενώ το εντυπωσιακό φαινόμενο μπορούν να απολαύσουν ευκολότερα όσοι βρίσκονται στο βόρειο ημισφαίριο.

Σημειώνεται ωστόσο ότι ο αριθμός των διαττόντων αστέρων μειώνεται διαχρονικά, καθώς ο κομήτης απομακρύνεται προς το εξωτερικό ηλιακό σύστημα μετά το πέρασμά του από το περιήλιο το 1992.

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2009

Τί τρέχει με τη νέα γρίπη

Σ’ εποχή που ο περισσότερος κόσμος κάνει διακοπές, οι ειδήσεις, η φημολογία, η πληροφόρηση και η παραπηροφόρηση γύρω από τη νέα γρίπη είναι σε κρεσέντο…

Πριν προχωρήσουμε στις σχετικές βάσιμες απορίες, ας χαρούμε τη νυχτερινή, καλοκαιρινή Ύδρα…

kamini-sm

Γιάννης Σταύρου, Καμίνι, λάδι σε καμβά

Πόσο αληθινά είναι τα σενάρια για τη νέα γρίπη;

Ο παγκόσμιος ή ο πανελλήνιος συναγερμός, ο μαζικός εμβολιασμός όλου του πληθυσμού στηρίζονται σε πραγματικά δεδομένα; Γιατί όλη αυτή η προαναγγελόμενη κινητοποίηση για μια γρίπη που τουλάχιστον δεν είναι, κατά τα λεγόμενα τους, πιο επικίνδυνη από τη κοινή εποχιακή;

Όταν μιλούν οι επιστήμονες, μας καθησυχαζουν. Όταν μιλούν οι πολιτικοί, μας ανησυχούν.

Τί συμβαίνει τελικά;

Αναδημοσιεύουμε άρθρο από την εφημερίδα “ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ” που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέον για τους προβληματισμούς που θέτει αλλά και για ένα μεγαλύτερο εύρος πληροφόρησης. Ακολουθεί το σχετικό άρθρο:

Παγκόσμια απάτη ο Η1Ν1; (3-8-2009)

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ

Όλο και περισσότεροι ανά τον κόσμο μιλάνε για απάτη ως προς
τον Η1Ν1. Τι να πιστέψει κανείς;
Η πληροφόρηση που μπορεί κανείς να συγκεντρώσει σήμερα από πολλά μέρη του κόσμου για τον ιό των χοίρων, είναι καταιγιστική και διογκούμενη. Πολλοί πλέον μιλούν για προσπάθεια ύποπτη των Αμερικανικών μεγαλο-φαρμακευτικών εταιριών να εμβολιάσουν τους πληθυσμούς με το εμβόλιο κατά της “γρίπης των χοίρων”.
Πολιτικές ηγεσίες χωρών φροντίζουν να καλλιεργούν και να συντηρούν κύμα πανικού, αδικαιολόγητο, τόσο για την ίδια τη γρίπη όσο και για τις ενδεχόμενες πανδημικές της μορφές.
Να σημειωθεί ότι η φαρμακοβιομηχανία που παράγει το εμβόλιο για τη γρίπη των χοίρων πούλησε εκατομμύρια δόσεων στις Ασιατικές χώρες, και το εμβόλιο πωλείται προς 50 δολάρια το κουτί.
Κάτι ακόμη αξιοπρόσεκτο είναι ότι κύριος μέτοχος της συγκεκριμένης εταιρίας είναι ο πρώην υπουργός Αμύνης των ΗΠΑ, ένας από τους υπεύθυνους για τον πόλεμο του Ιράκ.
Αν μελετήσει κανείς το συγκεκριμένο θέμα της γρίπης αυτής, και από όσες τεκμηριωμένες πληροφορίες διαρκώς καταφθάνουν, μπορεί να εκφράσει μεγάλες επιφυλάξεις απέναντι στην επιχειρούμενη μαζική επιρροή.
Και αυτά όλα τη στιγμή που:
• κάθε χρόνο σ’ όλο τον κόσμο από τις κλασικές μορφές γρίπης πεθαίνουν γύρω στους 50.000 συνανθρώπους μας.
• κάθε χρόνο πεθαίνουν παγκοσμίως 2.000.000 άνθρωποι από μαλάρια.
• άλλα 2.000.000 πεθαίνουν από διάρροια.
• από ιλαρά και πνευμονία πεθαίνουν κάποια εκατομμύρια, ενώ το εμβόλιο είναι πολύ φτηνό.
• η γρίπη των πτηνών προκάλεσε τον θάνατο 250 ατόμων.
• η κοινή γρίπη σκοτώνει 500.000 ανθρώπους το χρόνο παγκοσμίως.
• και η πρόβλεψη του ιατρικού κόσμου για την γρίπη των χοίρων είναι 300 άτομα το χρόνο παγκοσμίως.
Παρακάτω δίδονται ιστοσελίδες όπου κανείς μπορεί να βρει τεκμηριωμένα στοιχεία του θέματος. Ο καθένας που ενδιαφέρεται σοβαρά με το θέμα μπορεί να συζητήσει τις πληροφορίες του με τον προσωπικό του γιατρό.
Μέσα στις πληροφορίες που βρίσκει κανείς πάνω στον ιό των χοίρων είναι και η τοποθέτηση του δρ. L. Day Md, πρώην χειρουργού επικεφαλής του νοσοκομείου του Σαν Φρανσίσκο και καθηγητή στην Ιατρική Σχολή, ο οποίος δηλώνει: “Μην κάνετε το λάθος να πέσετε στην παγίδα… Η φάρσα της γρίπης δεν είναι η πρώτη. Η κυβέρνηση, η επίσημη ιατρική και οι φαρμακευτικές εταιρίες έχουν ξαναπεί ψέματα στον πληθυσμό. Όλα αυτά για να προκαλέσουν τον φόβο, το κέρδος, αλλά και την… αιματοχυσία”.
“Το έκαναν με τη γρίπη των χοίρων την δεκαετία του ’70 και την ισπανική γρίπη που προκλήθηκε από τους εμβολιασμούς”.
“Ένα πράγμα είναι σίγουρο: η ισπανική γρίπη το 1918 προκλήθηκε από τα εμβόλια, από τη μαζική δηλητηρίαση του σώματος λόγω των πολλών και διαφορετικών εμβολίων” (πηγή: http://www.naturalnews.com/026503_pandemic_swine_flu_bioterrorism.html, 23/06/09).
Επίσης, η Αυστριακή ερευνήτρια-δημοσιογράφος Jane Burgermeister προειδοποιεί όλο τον κόσμο ότι βρίσκεται σε εξέλιξη το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας στην ιστορία. Ήδη κατέθεσε μήνυση στο FBI, κατηγορώντας και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και πολλούς υψηλόβαθμους πολιτικούς ότι
έχουν σκοπό να διαπράξουν μαζική γενοκτονία. Έχει ετοιμάσει επίσης δικαστική προσφυγή κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού που προετοιμάζεται στις ΗΠΑ.
Προηγουμένως προσέφυγε δικαστικά κατά των φαρμακευτικών εταιριών Baxter και Avir Green Hills Technology, τις οποίες θεωρεί υπεύθυνες για τη σκόπιμη “δημιουργία” της γρίπης των χοίρων, προκειμένου να αποκομίσουν οφέλη) παραγωγή εμβολίων, κ.λπ.).
Μέσα στις προσωπικότητες που κατηγορούνται είναι ο Barack Obama, Devid Nabarro (συντονιστής της γρίπης των χοίρων στον ΠΟΥ), Janet Napolitano (υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας), ο David Rothschild, David Rockefeller, George Soros, Werner Faymann (Καγκελλάριος της Αυστρίας) και η Alois Stoger (υπουργός Υγείας της Αυστρίας).
Τους κατηγορεί λοιπόν όλους ότι μέσω του μαζικού εμβολιασμού θα χορηγήσουν τοξική ουσία που θα προκαλέσει τον μαζικό θάνατο του αμερικάνικου πληθυσμού.
Πού η αλήθεια και που το ψέμα και η παραπλάνηση;
Ποιον να πιστέψεις και από ποιόν να απομακρυνθείς όταν το ψέμα παρουσιάζεται περισσότερο πειστικό από την αλήθεια;
British Medical Journal, “δεδομένα για τους θανάτους από τη γρίπη” http://www.bmj.com/cgi/content/full/339/jul15_1/b2881
Canadian Medical Officer slams WHO for raising H1N1 alertubbca/ Irresponsible http://www.youtube.com /watch?v=2Czpk1_gZc4feature=related
• H απάτη της Ισπανικής γρίπης του 1918: http://members.iimetro.com.au/-hubbca/spanish_flu.htm
• Τρομοεμβολιασμοί: http://whispering-planet.blogspot.com /2009/07/blog-post_09.html
• Κατηγορίες εναντίον του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και του ΟΗΕ: http://www.youtube.com/results?seartch_query=”Jane+Burgetmeister”+&search_type=&aq=f
• Περίληψη του νέου συνόλου κατηγοριών για εγκληματικές ενέργειες που θα αποδοθούν στην Αυστρία: http://birdflu666.wordpress. com/2009/07/20/summary-of-new-set-of-criminal-charges-to-be-filed-in-austria-on-wednesday-2/

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

Γιάννης Σταύρου: κυκλοφορούν οι νέοι σελιδοδείκτες...



Καλοκαίρι 2009

50 νέοι σελιδοδείκτες από έργα του ζωγράφου Γιάννη Σταύρου μόλις κυκλοφόρησαν...

Από το βιβλιοπωλείο ΠΟΛΙΤΕΙΑ – Ασκληπιού 1, Αθήνα

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2009

... ο άμεσος αγώνας ανθρώπου προς άνθρωπο υπό συνθήκες παγκόσμιας ανομίας...*


Γιάννης Σταύρου, Θωρηκτό Αβέρωφ, ορείχαλκος

Η σκέψη ενός κορυφαίου σύγχρονου στοχαστή, όπως ο Παναγιώτης Κονδύλης, μας βοηθάει λίγο να σηκώσουμε κεφάλι από τον βούρκο της βάρβαρης αθλιότητας.

Παρόλο που μας θέτει μπροστά στα ζητήματα της εποχής μας, καταφέρνει και μας αποσπά για λίγο από τους ακατανόμαστους ρύπους των επίκαιρων προβληματισμών, διεκδικήσεων και σκυλοκαυγάδων που επικρατούν στην κεντρική σκηνή της εγχώριας & παγκόσμιας νέας τάξης - είτε αναφερόμαστε στις μάζες είτε στις εξουσίες τους.

Ο λόγος του είναι από μόνος του άσκηση αισθητικής, ήθους και μοναδικής νοητικής οξυδέρκειας...

*Παναγιώτη Κονδύλη: Η παγκοσμιοποίηση ως ιδεολογική κατασκευή

(δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΒΗΜΑ στις 16 Μαρτίου 1997 )

Κύκλοι με απτά υλικά συμφέροντα, αλλά και διάφοροι καλόπιστοι, οι οποίοι εξ ιδιοσυγκρασίας ενστερνίζονται τις ελπιδοφόρες προοπτικές, προπαγανδίζουν την άποψη ότι η προϊούσα παγκοσμιοποίηση θα επιφέρει όλο και μεγαλύτερη εξίσωση των συλλογικών συνθηκών ζωής και των συλλογικών σκοπών, δημιουργώντας έτσι κοινά σημεία μεταξύ των ανθρώπων και καθιστώντας περιττές τις αιματηρές συγκρούσεις· γιατί, όπως λέγεται, η παγκοσμιοποίηση θα εξασθενήσει ή ίσως και θα καταργήσει τις υποτιθέμενες αιτίες αυτών των συγκρούσεων, δηλαδή τα έθνη και τα κράτη. Η αντίληψη αυτή αναγορεύθηκε, προπαντός μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, σε αυταπόδεικτη αλήθεια και άρθρο πίστεως, έτσι ώστε δεν διερευνώνται επαρκώς οι προϋποθέσεις της και η λογική συνοχή της.

Ως φορέας της παγκοσμιοποίησης και της εξίσωσης των συνθηκών και των σκοπών (αξιών) δεν θεωρείται βέβαια οποιαδήποτε δραστηριότητα, π.χ. το κήρυγμα της αδελφοσύνης και της αγάπης, αλλά μια δραστηριότητα εντελώς συγκεκριμένη: η διευρυνόμενη και διαπλεκόμενη οικονομία. Μια πρώτη προϋπόθεση της παραπάνω αντίληψης είναι λοιπόν η πίστη στην πρωτοκαθεδρία της οικονομίας ­ και μάλιστα της οικονομίας στην αντίθεσή της προς την πολιτική, η οποία λίγο – πολύ ταυτίζεται με την «πολιτική της ισχύος» και αντιπαρατίθεται προς την υποτιθέμενη εγγενή ειρηνικότητα της οικονομίας. Αυτή όμως η διχοτομία μεταξύ πολιτικής και οικονομίας είναι δυνατή μόνο αν οι δύο αυτοί τομείς οριστούν τόσο στενά (αν δηλαδή η οικονομία περιοριστεί στην τεχνική διαδικασία της παραγωγής και η πολιτική περισταλεί στη διοίκηση και στη διαχείριση), ώστε χάνεται κάθε ουσιαστική σχέση με την κοινωνική πράξη και πραγματικότητα.

* Το «ζωτικό συμφέρον»

Από ιστορική και κοινωνιολογική άποψη η διχοτομία είναι επίσης αβάσιμη· αποτελεί μια ιδεολογική κατασκευή και ένα ιδεολογικό όπλο που, καθώς είναι γνωστό, πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον ανερχόμενο αστικό φιλελευθερισμό εναντίον του απολυταρχικού κράτους, ενώ και σήμερα παραμένει προσφιλές επιχείρημα διαφόρων οικονομικών κύκλων, οι οποίοι βέβαια την ίδια στιγμή κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να επιστρατεύσουν την πολιτική για δικούς τους σκοπούς και διόλου δεν περιφρονούν επικερδείς κρατικές παραγγελίες και πιστώσεις. Κατά τα λοιπά, η ιδεολογική αυτή κατασκευή συνδέθηκε ήδη από τον 17ο αιώνα με την κοσμοϊστορική πρόβλεψη ότι το εμπόριο θα υποκαταστήσει τον πόλεμο. Τι έγινε έκτοτε, το γνωρίζουμε καλά.

Ο γενικός λόγος για τον οποίο πολιτική και οικονομία ­ με την οποιαδήποτε κοινωνικά βαρύνουσα έννοια των όρων ­ παραμένουν αδιαχώριστες είναι προφανής. Η οικονομία και η πολιτική αφορούν εξίσου τις συγκεκριμένες σχέσεις συγκεκριμένων ανθρώπων και κάθε οικονομική αλλαγή προκαλεί μια μετατόπιση του συσχετισμού δυνάμεων προς όφελος ορισμένων ανθρώπων και εις βάρος άλλων. Οι οικονομικοί σκοποί ούτε επιδιώκονται ούτε επιτυγχάνονται μέσα σε ένα κοινωνικό κενό, παρά μετριούνται με κριτήριο την απόδοση των ανταγωνιστών, και ανάλογα αξιολογούνται. Ο,τι όλοι μπορούν να παραγάγουν και ό,τι όλοι μπορούν να απολαύσουν δεν έχει ούτε οικονομική ούτε πολιτική αξία ­ γιατί αξία σημαίνει πάντα: ιδιαίτερη αξία. Γι’ αυτό τα απόλυτα κέρδη, δηλαδή όσα σημαίνουν βελτίωση σε σχέση με την προγενέστερη δική μας κατάσταση, φαίνονται πολύ λιγότερο σημαντικά από τα σχετικά κέρδη, δηλαδή εκείνα που επιτυγχάνονται σε σύγκριση με την τωρινή κατάσταση των ανταγωνιστών μας.

Αν μια πλευρά πιστεύει ότι τα σχετικά της μειονεκτήματα είναι αδύνατο να υπερκαλυφθούν στο προβλεπτό μέλλον με οποιαδήποτε προσπάθεια, τότε είναι αναγκασμένη να επιλέξει ανάμεσα στη συνθηκολόγηση μπροστά στη δύναμη της «αόρατης χειρός» (Α. Smith) και στην πολιτικοποίηση της οικονομικής σύγκρουσης. Γιατί από καταβολής κόσμου υπάρχουν μόνο δύο δυνατότητες για να αποκτήσει κανείς αγαθά: να τα παραγάγει ο ίδιος ή να τα πάρει από όποιον τα παράγει, αδιάφορο αν αυτό το κάνει με το ξίφος ή μέσω εμπορικών ποσοστώσεων. Η έννοια του «ζωτικού συμφέροντος» υπάρχει εξίσου στην οικονομία και στην πολιτική, και μάλιστα θα μπορούσαμε να τη θεωρήσουμε ως τον μεγάλο κοινό τους παρονομαστή.

Η κατάσταση αυτή μπορεί να συγκεφαλαιωθεί ως εξής: η πολιτική διεισδύει στην οικονομία όχι τόσο μέσω των διαδικασιών της παραγωγής και της επικοινωνίας όσο μέσω του προβλήματος της κατανομής. Είναι άκρως χαρακτηριστικό ότι η συζήτηση για την παγκοσμιοποίηση στρέφεται γύρω από διαδικασίες και προτάσεις οι οποίες αφορούν τη διαπλοκή της παγκόσμιας βιομηχανίας και του παγκοσμίου εμπορίου καθώς και την πύκνωση των παγκοσμίων επικοινωνιακών δικτύων ­ το μυστικό μιας παγκόσμια αποδεκτής κατανομής των πόρων και του πλούτου δεν το έχει αποκαλύψει ως σήμερα κανείς. Η ειρήνη όμως μεταξύ πολιτικών μονάδων και ανθρώπων γενικά δεν μπαίνει τόσο σε κίνδυνο λόγω του τρόπου παραγωγής και επικοινωνίας όσο λόγω των όρων και των ανισοτήτων της κατανομής.

Η παγκοσμιοποίηση της παραγωγής και της οικονομίας θα οξύνει το πρόβλημα της κατανομής από δύο απόψεις. Στο εσωτερικό των ανερχομένων οικονομικών δυνάμεων θέτει σε κίνηση διαδικασίες οι οποίες γρηγορότερα μπορούν να πολλαπλασιάσουν παρά να ικανοποιήσουν τις προσδοκίες για σχετικά κέρδη ­ και ως γνωστόν ο μισοχορτασμένος είναι πιο επιθετικός παρά ο μισοπεθαμένος από την πείνα. Ακόμη και η περιορισμένη ικανοποίηση τέτοιων προσδοκιών δημιουργεί πάντως, καθώς πίσω της στέκουν τεράστιες ανθρώπινες μάζες, έναν πλούτο σημαντικό, οπότε το σχετικό μερίδιο των ανεπτυγμένων χωρών στον παγκόσμιο πλούτο μειώνεται συνεχώς. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο αγώνας κατανομής μεταφέρεται και στο εσωτερικό των πλουσίων χωρών, οι οποίες αναγκάζονται να σφίξουν το ζωνάρι (τουλάχιστον ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων) προκειμένου να παραμείνουν ανταγωνιστικές.

* Θεώρηση made in USA

Οποιος φαντάζεται ότι αυτό αποτελεί απλώς μια βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη αναπροσαρμογή, η οποία οπωσδήποτε θα πετύχει αρκεί να επιδείξουμε κάποια υπομονή και επιδεξιότητα ­ όποιος το φαντάζεται αυτό, ασφαλώς δεν έχει κατανοήσει την έκταση της μεταβολής που επιτελείται σήμερα σε πλανητική κλίμακα. Η βιομηχανικά ανεπτυγμένη «Δύση» συνεχίζει να βλέπει τη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης από την άτρομη και παραπλανητική σκοπιά του τμήματος εκείνου του πλανήτη το οποίο ακόμη κατέχει πάνω από τα τρία τέταρτα του παγκοσμίου πλούτου και της παγκόσμιας ενέργειας. Και πρέπει να προσθέσουμε ότι καθοριστική εδώ είναι η αμερικανική θεώρηση των πραγμάτων, η οποία βέβαια, παρά τις ιδεολογικές ομολογίες πίστεως προς την αυτοματική της οικονομίας, στηρίζεται πρωταρχικά στο σημερινό στρατιωτικό και διπλωματικό προβάδισμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Οποιος υπερέχει (προς το παρόν) τόσο πολύ έχει τη φυσική τάση να βλέπει την παγκοσμιοποίηση πρώτα – πρώτα ως διεύρυνση του δικού του πεδίου δράσεως και δεν μπορεί ή δεν θέλει να βάλει με τον νου του τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της αναστροφής του ρεύματος.

Ωστόσο, μέσα στην αυτοπεποίθηση της «Δύσης» έχει ήδη εμφιλοχωρήσει η πρώτη αμφιβολία, αλλά και το πρώτο ρίγος, προπαντός στην Ευρώπη, όπου συνειδητοποιείται όλο και εντονότερα ότι η βαθύτερη αιτία της μόνιμης κρίσης είναι η ένταση του παγκοσμίου ανταγωνισμού και η συνεχής πτώση του ειδικού ευρωπαϊκού βάρους μέσα στην παγκόσμια οικονομία. Οι αμφιβολίες και τα ρίγη θα επιταθούν κάτω από την πίεση εισαγομένων και ενδογενών δημογραφικών και οικολογικών παραγόντων. Τότε τα σύνορα, τα οποία έχει γκρεμίσει στο μεταξύ η παγκοσμιοποίηση, θα ανεγερθούν και πάλι εξαιτίας της όξυνσης των αγώνων κατανομής, μολονότι δεν γνωρίζουμε επακριβώς ποιος και πού θα τα χαράξει αυτή τη φορά.

Η όξυνση τούτη πρέπει να αναμένεται ακόμη περισσότερο επειδή η δεύτερη προϋπόθεση της αντίληψης που αναφέραμε στην αρχή, ότι δηλαδή η εξίσωση των συνθηκών και των σκοπών της ζωής θα αμβλύνει τις συγκρούσεις, απλούστατα είναι εσφαλμένη. Η κοινότητα των σκοπών γεννά φιλία μεταξύ δύο πλευρών όταν ο σκοπός πρόκειται να επιτευχθεί εναντίον ενός τρίτου· σπέρνει όμως την έχθρα όταν η επίτευξη του κοινού σκοπού από μέρους της μιας πλευράς είτε κάνει αδύνατη είτε καθιστά άνευ αξίας την επίτευξή του από μέρους της άλλης. Η φιλία λοιπόν δεν προκύπτει από τον κοινόν σκοπό καθ’ εαυτόν, αλλά από τη συμφωνία δύο πλευρών για το ποια σειρά θα κατέχει η καθεμιά τους κατά την επιδίωξη του κοινού σκοπού και ποια οφέλη θα αντλήσει από την επίτευξή του. Αν στο κρίσιμο αυτό σημείο δεν επιτευχθεί συμφωνία, τότε η σύγκρουση θα οξυνθεί ακριβώς επειδή ο σκοπός είναι κοινός ­ για τον ίδιο λόγο για τον οποίο ο χασάπης δεν εχθρεύεται τον μανάβη απέναντί του παρά τον χασάπη δίπλα του. Κοινότητα σκοπών σημαίνει αγώνα με τους ίδιους πόρους, τις ίδιες αγορές, τους ίδιους χώρους και τα ίδια έπαθλα. Και αν η κοινότητα των σκοπών επεκταθεί και στους σκοπούς της κατανάλωσης, τότε ο Ινδός και ο Κινέζος θα πρέπει να καταναλώσουν τόση ενέργεια και άλλες τόσες πρώτες ύλες όσες ο Βορειοαμερικανός. Ποιες θα είναι οι συνέπειες για τον πλανήτη;

* Οι εμφύλιοι πόλεμοι

Η εξίσωση συνθηκών και σκοπών ζωής εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης θεωρείται και υπό μιαν άλλη έννοια ως πρόδρομος ειρηνικών εξελίξεων. Λέγεται ότι οι ψυχοπνευματικές συνέπειες θα συμβάλουν στην αποδυνάμωση των εθνικών πολιτισμών και επομένως των συγκρούσεων που οφείλονται σε εθνικές και πολιτισμικές αιτίες. Αν η οικουμενική εξίσωση του τρόπου ζωής των ανθρώπων θα διαμορφώσει αναγκαστικά έναν ενιαίο παγκόσμιο πολιτισμό, δεν χρειάζεται να το εξετάσουμε εδώ. Πάντως ο παγκόσμιος αυτός πολιτισμός θα αποτελούσε εγγύηση για την ειρήνη μονάχα αν στο παρελθόν οι αιματηρές συγκρούσεις είχαν γίνει αποκλειστικά μεταξύ εθνικά και πολιτισμικά διαφορετικών συλλογικών υποκειμένων.

Η Ιστορία όμως γνώρισε και πάμπολλους εμφυλίους πολέμους, και αυτοί συχνά ήσαν και οι χειρότεροι. Ωστε το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί η οικονομική και πολιτισμική παγκοσμιοποίηση είναι η μετατροπή όλων των πολέμων σε εμφυλίους πολέμους.

  • Οποιος προσδοκά την παγκόσμια ειρήνη από την εξασθένηση ή τη διάλυση των εθνικών κρατών καθ’ εαυτήν λησμονεί ότι οι πόλεμοι είναι φαινόμενο πολύ παλαιότερο από τα εθνικά κράτη. Λησμονεί ότι το εθνικό κράτος διόλου δεν συνιστά το μόνο δυνατό κυρίαρχο πολιτικό υποκείμενο, επομένως η κατάργηση του εθνικού κράτους δεν συνεπάγεται αυτόματα την κατάργηση της έννοιας του κυρίαρχου κράτους και των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Και τέλος λησμονεί ότι πολύ χειρότερος από κάθε σύγκρουση μεταξύ οργανωμένων πολιτικών μονάδων μπορεί να είναι ο άμεσος αγώνας ανθρώπου προς άνθρωπο υπό συνθήκες παγκόσμιας ανομίας.
________________________________________________

πηγή η εξαιρετική ιστοσελίδα http://kondylis.wordpress.com/