Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ο ζωγραφος Γιάννης Σταύρου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ο ζωγραφος Γιάννης Σταύρου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Πώς φτάσαμε ως εδώ...

Εικόνα από την εποχή του ανέμελου βίου μας, όπως την αποτύπωσε ο ζωγράφος Γιάννης Σταύρου...


Γιάννης Σταύρου, Κυριακάτικος περίπατος, λάδι σε καμβά

Μία καταρχήν αμιγώς οικονομική άποψη σχετικά με τα βασικά αίτια της σημερινής μας κατάστασης, είναι αυτή του καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών Γεωργίου Βλάχου.

Αξίζει της προσοχής μας...

Απόσπασμα από το άρθρο του:

Διάσωση από την Ευρωζώνη & ΔΝΤ - Τέλος εποχής (1-5-2010)
Πηγή: E-Rooster

Η προσφυγή στην Ευρωζώνη, με συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), και η συνακόλουθη απώλεια ανεξαρτησίας της χώρας μας, εν μέσω μιας απίστευτης οικονομικής χρεοκοπίας και εν όψει ενός σκοτεινού και αβέβαιου μέλλοντος, δείχνουν την παταγώδη αποτυχία της προ τριακονταετίας επιλογής για ένταξη στην ΕΟΚ τότε, αλλά και στην ΕΕ και στην ΟΝΕ αργότερα. Από 25% επί του ΑΕΠ που ήταν το δημόσιο χρέος το 1980, έφτασε σήμερα το 125%, ενώ από 5.5 % που ήταν ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας μεταξύ 1950 και 1980, υποχώρησε στο αναιμικό 2,0 % κατά την περίοδο 1980 – 2010, που κι αυτό θα το χάσουμε σίγουρα κατά το μεγαλύτερο μέρος στην οδυνηρή φάση «προσαρμογής» που μας περιμένει.

Τελικό και ασφαλές συμπέρασμα, η ένταξη στη ΕΟΚ υπήρξε για την Ελλάδα μια αναπάντεχη, μια εκκωφαντική αποτυχία. Η ένταξη στην ΕΟΚ, επιλογή και έργο ζωής του Κωνσταντίνου Καραμανλή, δεν δούλεψε! Όχι μόνο δεν απέφερε τα αναμενόμενα αλλά, σήμερα γίνεται φανερό ότι, έχει θέσει σε κίνδυνο την ίδια την ανεξάρτητη πορεία της χώρας, που κλυδωνίζεται με τρόπο που κανείς μέχρι σήμερα δεν είχε διανοηθεί. «Θα τους ρίξω στη θάλασσα και θα μάθουν κολύμπι» ήταν η προσφιλής του φράση όταν τον ρωτούσαν «πως θα ανθέξουμε» στο δύσκολο ανταγωνιστικό περιβάλλον των ανεπτυγμένων Ευρωπαϊκών χωρών, που συγκροτούσαν την τότε ΕΟΚ. Δυστυχώς, τόσο η ερώτηση όσο και η απάντηση, ήσαν λανθασμένες. Ο Καραμανλής δεν μας έριξε το 1981 στη θάλασσα, όπως νόμιζε, αλλά στην πισίνα! Αυτή είναι η αλήθεια, μας πήρε από τη θάλασσα, όπου κολυμπούσαμε με επιτυχία, όπως δείχνει η ηρωική πορεία 1950 -1980, και μας έριξε στην «προστατευτική» πισίνα της ΕΟΚ, όπου ξεχάσαμε να κολυμπάμε, όπως δείχνει η σημερινή χρεοκοπία. Φύγαμε από την πραγματικότητα της ανταγωνιστικότητας και της επιβίωσης στο σκληρό διεθνές περιβάλλον και μπήκαμε στο απάνεμο λιμάνι της Ευρωπαϊκής προστασίας. Ξεχάσαμε τη δουλειά μας, και μάθαμε στα «πακέτα», στις επιδοτήσεις, στο δανεισμό και στη διαφθορά! Η πορεία μας από το 1981 και μετά είναι μια σκέτη αποτυχία. Από την ταχύτερα αναπτυσσόμενη χώρα που ήμαστε μέχρι τότε, γίναμε ουραγός και επαίτης, περιήλθαμε τέλος στην κοινή χλεύη.

Παρασκευή 17 Ιουλίου 2009

Μια μετάλλαξη θα μας σώσει...



Γιάννης Σταύρου, Στο κύμα, λάδι σε καμβα

Σήμερα το πρωί συζητούσαμε με μια φίλη (τι άλλο;) για τα χάλια μας...
Κοινωνίες σε παρακμή, αφημένες στη ραστώνη της κατανάλωσης, χωρίς δυναμισμό, με τα μυαλά ακατοίκητα, στα κάγκελα της τηλεοπτικής μπουγάδας. Η σκέψη ανύπαρκτη, αντιγράφει και αναπαράγει κατά παραγγελία τις τηλε-εικονικές εξαγγελίες.
Διαπιστώνεις μ' ένα μαγικό τρόπο ότι ενώ ο κοινωνικός ιστός είναι εντελώς διαλυμένος, οι άνθρωποι υποστηρίζουν και πιστεύουν τα ίδια πράγματα. Τώρα γιατί δεν υπάρχει καμμιά συλλογικότητα, αυτό είναι άλλο θέμα...Ζούμε, όπως έλεγε ο Παναγιώτης Κονδύλης την εποχή της απόλυτης αυτοπραγμάτωσης και του ατομισμού με παράλληλη αποθέωση της μαζικοποίησης.
Ο καθένας νομίζει ότι ανακαλύπτει την πυρίτιδα από μόνος του και ανακοινώνει τις πιο βλακώδεις κοινοτοπίες. Ένα τεστ, πολύ απλό, θα σας πείσει. Ρωτήστε τον διπλανό σας, ανεξάρτητα από μόρφωση, κοινωνική θέση, εξυπνάδα: Ποιά είναι η βαθύτερη του επιθυμία;
Μία είναι η απάντηση που θα πάρετε. ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ
ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ, θα σου απαντήσει η τηλεοπτική γλάστρα, ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ, θα σου απαντήσει ο καθηγητής πανεπιστημίου, ο μαθητής, το γερόντιο, ο φτωχός κι ο πλούσιος...
Συνεχίστε το τεστ...Και ζητήστε τους να κάνουν μια ευχή...
Όλοι θα ευχηθούν, ΝΑ ΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ, ΝΑΣΑΙ ΚΑΛΑ, ΝΑΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ, ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ Η ΥΓΕΙΑ....
Από τη στιγμή που ο άνθρωπος έθεσε ως αυτοσκοπό του τον άνθρωπο και τη ζωούλα του, έβαλε και τα θεμέλια της αυτοκαταστροφής και του τέλους του - να θυμηθούμε τον Εμίλ Σιοράν...Τώρα βέβαια, δε συζητάμε για υψηλά ανθρωποκεντρικά σχήματα (αυτά ήταν στην αρχή του τέλους). Τώρα συζητάμε για την περίοδο των κρετινικών διαπιστώσεων "νάμαστε καλά", "ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε..", "εμείς νάμαστε καλά", κλπ...
Idiocracy, Ιδιοκρατία, Μαζική δημοκρατία κι ολοταχώς για την κοινωνία των καθυστερημένων...

Σ' ένα τέτοιο κλίμα, η Ελένη μας έστειλε με email την είδηση!
ΧΑΚΕΡΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ...
ΛΕΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ;
ΓΙΑΤΙ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΟΝΟ ΚΑΠΟΙΑ ΤΡΕΛΛΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΑΠΟ ΧΑΚΕΡ ΙΣΩΣ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗ ΚΑΣΕΤΑ ΕΝΟΣ ΕΙΔΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ...
Δημοσιεύεται ως έχει:

Ανθρώπινος εγκέφαλος, ο επόμενος στόχος των χάκερ

Χάκερ: ένας όρος ο οποίος εμφανίστηκε σχεδόν ταυτόχρονα με το Ίντερνετ, χαρακτηρίζοντας τους «μάγους» της τεχνολογίας οι οποίοι είχαν τη θέληση και τη δυνατότητα να παραβιάζουν καλά προστατευμένα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Όπως πιστεύουν κάποιοι ειδικοί του χώρου, ενδεχομένως να πλησιάζει η στιγμή που οι δυνατότητες των χάκερ θα ξεπεράσουν τα όρια του περιβάλλοντος των υπολογιστών και θα απειλήσουν τον «απόλυτο στόχο» : τον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Μέσα στο προηγούμενο έτος επιστήμονες ανέπτυξαν τεχνολογία η οποία καθιστά ικανό ένα χρήστη να ελέγξει έναν υπολογιστή, ναι χειριστεί μια αναπηρική καρέκλα, ακόμη και να χρησιμοποιήσει το Twitter, μέσω της σκέψης του, ανοίγοντας ένα νέο, «νευρωνικό» ορίζοντα στο χώρο των υπολογιστών. Ωστόσο αυτό εγείρει ανησυχίες.

«Οι νευρωνικές συσκευές αναπτύσσονται με ταχύτατο ρυθμό και αποτελούν έναν τομέα που υπόσχεται πολλά στο μέλλον…αλλά αν δεν αρχίσουμε να προσέχουμε το θέμα της ασφαλείας, φοβάμαι ότι μέσα σε 5-10 χρόνια θα πούμε ότι κάναμε ένα μεγάλο λάθος» είπε ο Τανταγιόσι Κόνο, ειδικός σε θέματα ασφαλείας του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα το οποίο χρησιμοποιείται πάνω στο θέμα είναι αυτό ενός χάκερ ο οποίος αποκτά πρόσβαση σε ένα εγκεφαλικό εμφύτευμα το οποίο έχει τοποθετηθεί για την αντιμετώπιση του Πάρκινσον ή ενδεχομένων καταθλιπτικών τάσεων, ή σε ένα το οποίο ελέγχει την κίνηση τεχνητών μελών.

Οι ανησυχίες αυτές εκφράστηκαν από τον Κόνο και άλλους ερευνητές στο περιοδικό «Neurosurgical Focus».

«Είναι πολύ δύσκολο να σχεδιάσεις ένα σύνθετο σύστημα το οποίο δεν έχει 'bugs' (κατασκευαστικές ατέλειες). Καθώς αυτές οι ιατρικές συσκευές γίνονται ολοένα και πιο πολύπλοκες, γίνεται ολοένα και πιο εύκολο να παραβλεφθεί ένα πρόβλημα, το οποίο θα εξελιχθεί σε μεγάλο πρόβλημα ασφαλείας. Μπορεί κάτι τέτοιο να θυμίζει επιστημονική φαντασία σήμερα, αλλά το ίδιο πίστευαν και για το ταξίδι στη Σελήνη πριν από 50 χρόνια» πρόσθεσε ο Κόνο.

Πολλοί θα ρωτούσαν «μα για ποιο λόγο να θέλει κάποιος να 'χακάρει' έναν εγκέφαλο; «. Σύμφωνα με τους ερευνητές, υπάρχει προηγούμενο παραβίασης υπολογιστών με σκοπό την πρόκληση νευρολογικών προβλημάτων: το Νοέμβριο του 2007 και το Μάρτιο του 2008, άγνωστοι εισβολείς προκάλεσαν ζημιές σε ιστοσελίδες υποστήριξης ατόμων που αντιμετωπίζουν προβλήματα επιληψίας, τοποθετώντας εικόνες που αναβόσβηναν (τα φώτα που αναβοσβήνουν έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν επιληπτική κρίση).

«Συνέβη σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις» είπε η Ταμάρα Ντένινγκ, μια εκ των συντελεστών της έρευνας. «Αποτελεί απόδειξη για το ότι υπάρχουν άνθρωποι με κακές προθέσεις, οι οποίοι και θα προσπαθήσουν να βλάψουν άλλους χρησιμοποιώντας τους υπολογιστές τους- ειδικά αν εξαπλωθεί η χρήση νευρωνικών συσκευών».

Σε κάποιες περιπτώσεις, ενδεχομένως οι ίδιοι οι ασθενείς να επέμβουν στα εμφυτεύματά τους: στην περίπτωση εμφυτευμάτων με αναλγητικούς ή αντικαταθλιπτικούς σκοπούς, που λειτουργούν μέσω εκπομπής ηλεκτρικών σημάτων και λαμβάνουν οδηγίες μέσω ασυρμάτων εκπομπών, οι ασθενής θα μπορούσε να δώσει τις οδηγίες που θα επιθυμούσε να δώσει στο εμφύτευμά του, αυξάνοντας το ρυθμό και την ένταση της λειτουργίας του.

Μέχρι τώρα, ελάχιστοι έχουν ασχοληθεί με το θέμα της «νευροασφαλείας» (όπως περιγράφεται ο εν λόγω τομέας από την έρευνα). «Τα θέματα ασφαλείας και προστασίας ιδιωτικότητας δεν λαμβάνουν τη σημασία που πρέπει. Δε θα με εξέπληττε αν μάθαινα ότι κανείς στο χώρο δεν έχει σκεφτεί καν ότι μπορεί να υπάρξει τέτοιο πρόβλημα» είπε σχετικά ο Κόνο.

Κατά το Τζάστιν Ουίλιαμς, νευρωνικό μηχανικό του πανεπιστημίου του Ουϊσκόνσιν (ο οποίος δε συμμετείχε στην έρευνα), ποτέ δεν είναι νωρίς για να αρχίσει κάποιος να σκέφτεται το θέμα της ασφαλείας. Ωστόσο, επεσήμανε ότι σήμερα ελάχιστες από τις συσκευές που υπάρχουν σήμερα είναι τρωτές σε τέτοιου είδους επίθεση και ότι τέτοιου είδους φόβοι δε θα έπρεπε να παρεμποδίσουν την πρόοδο στο χώρο. «Τέτοιες ανησυχίες πρέπει να συμβαδίζουν με τη σταδιακή ανάπτυξη της τεχνολογίας» είπε σχετικά.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Wired, CNN